روت 1
در زمان قحطی، الیملک و نعومی به موآب میروند. در آنجا پسرانشان با زنانی موآبی ازدواج میکنند و سپس هر سه مرد میمیرند. نعومی به بیتلحم بازمیگردد و عروسش روت حاضر نمیشود او را ترک کند: «از این پس قوم تو قوم من است و خدای تو خدای من.»
ترجمهشده از متن عبری کدکس لنینگراد وستمینستر. آیهای را برگزینید تا ببینید چرا چنین خوانده میشود. برای خواندن پانوشت، روی حرف کوچک بزنید.
نعومی و روت به بیتلحم بازمیگردند
1در روزهایی که داوران داوری میکردند، قحطی آن سرزمین را فرا گرفت. پس مردی از بیتلحم یهودا با همسر و دو پسرش راهی شد تا مدتی چون غریبی در سرزمین موآب زندگی کند.a 2نام آن مرد الیملک بود، نام همسرش نعومی، و نام دو پسرش محلون و کلیون. آنان افراتی و از بیتلحم یهودا بودند. به سرزمین موآب رفتند و در آنجا ساکن شدند. 3سپس الیملک، شوهر نعومی، درگذشت و نعومی با دو پسرش تنها ماند. 4پسران با زنانی موآبی ازدواج کردند؛ نام یکی عُرفه بود و نام دیگری روت. آنها حدود ده سال در آنجا زندگی کردند. 5سپس محلون و کلیون هم هر دو درگذشتند و آن زن تنها ماند، بی دو پسرش و بی شوهرش. 6پس با عروسانش آماده شد تا از سرزمین موآب بازگردد، زیرا در آنجا شنیده بود که خداوند به یاری قوم خود آمده و به آنان خوراک داده است. 7او با دو عروسش از جایی که در آن زندگی میکرد به راه افتاد و راه بازگشت به سرزمین یهودا را در پیش گرفتند. 8اما نعومی به دو عروسش گفت: «هر دو به خانه بروید، هر یک به خانهٔ مادر خود. خداوند به شما محبت پایدار نشان دهد، همانگونه که شما به مردانی که مردند و به من نشان دادید. 9خداوند عطا کند که هر یک از شما در خانهٔ شوهری تازه آرامی بیابد.» سپس آنان را بوسید و آنان با صدای بلند گریستند. 10به او گفتند: «نه! ما با تو نزد قومت بازمیگردیم.» 11اما نعومی گفت: «برگردید، دخترانم. چرا با من بیایید؟ آیا هنوز در رحم خود پسرانی دارم که شوهران شما شوند؟ 12برگردید، دخترانم، به راه خود بروید، زیرا پیرتر از آنم که دوباره شوهر کنم. حتی اگر گمان میکردم هنوز امیدی برایم هست، حتی اگر امشب شوهری داشتم و سپس پسرانی به دنیا میآوردم، 13آیا آنگاه صبر میکردید تا بزرگ شوند؟ آیا آنگاه از ازدواج خودداری میکردید؟ نه، دخترانم! سرنوشت من بسیار تلختر از شماست، زیرا دست خداوند بر ضد من برگشته است.»b 14باز با صدای بلند گریستند. سپس عُرفه برای خداحافظی مادرشوهرش را بوسید، اما روت او را رها نکرد. 15نعومی گفت: «ببین، جاریات بازگشته است، به خانه نزد قوم و خدایانش. تو هم در پی جاریات بازگرد.» 16اما روت گفت: «دیگر به من اصرار نکن که تو را ترک کنم و از پیرویات دست بکشم. هر جا بروی با تو میآیم؛ هر جا شب را بمانی من هم میمانم. از این پس قوم تو قوم من است و خدای تو خدای من. 17جایی که تو بمیری، من هم همانجا میمیرم و به خاک سپرده میشوم. خداوند مرا به سختی مجازات کند اگر چیزی جز مرگ میان ما جدایی بیندازد.»c 18چون نعومی دید که روت عزم کرده است با او برود، دیگر چیزی به او نگفت. 19پس آن دو به راه خود ادامه دادند تا به بیتلحم رسیدند. وقتی رسیدند، تمام شهر به خاطر آنان به جوش و خروش افتاد و زنان گفتند: «آیا این نعومی است؟» 20به آنان گفت: «مرا نعومی نخوانید. مرا مارا بخوانید، زیرا قادر مطلق زندگیام را بسیار تلخ کرده است.d 21من پر رفتم، اما خداوند مرا دستخالی به خانه بازگرداند. چرا مرا نعومی میخوانید؟ خداوند بر ضد من شهادت داده و قادر مطلق بر من مصیبت آورده است.»e 22پس نعومی بازگشت و عروسش روت موآبی نیز که از سرزمین موآب بازگشته بود با او آمد. آنان هنگامی به بیتلحم رسیدند که درو جو آغاز میشد.
یادداشتها
- a1in the days when the judges judged: the time between Joshua and the first kings.
چرا متن ما چنین خوانده میشود
The story is set in the age the book of Judges describes, after Israel entered the land and before it had a king (Judges 2:16-19; 21:25). The judges were leaders the LORD raised up to rescue Israel and govern it (see Judges 2:16). It was a time of unrest and of turning away from the LORD; against it this book tells of quiet loyalty in one family, which ends with the birth of David’s grandfather (4:17-22).
- b13it is far more bitter for me than for you. یا: it is very bitter for me because of you (نامطمئن).
چرا متن ما چنین خوانده میشود
The words can be read as a comparison (“more bitter for me than for you”: the young women can still marry, Naomi cannot) or as “it is very bitter for me because of you” (she grieves over what has happened to them). The comparison fits what follows, that the LORD’s hand is against her.
- c17if anything but death separates me from you. یا: if even death separates me from you (نامطمئن).
چرا متن ما چنین خوانده میشود
After this oath the small word that follows gives what is sworn. It can be read “if anything but death separates us” (only death will part them) or “if even death separates us” (not even death will, since she will be buried beside Naomi). Both make the pledge as strong as possible; the first fits the plain sense of the words best.
- d20Naomi “pleasant”, Mara “bitter”: a new name for a changed life.
چرا متن ما چنین خوانده میشود
Naomi means “pleasant” or “my pleasantness”; Mara means “bitter”, from the same root as “has made bitter” in this verse and “bitter” in verse 13. She asks to be named for what has happened to her. No one in the story calls her Mara; she is Naomi to the end (4:17).
- e21has testified against me: has spoken as a witness against me. یا: has afflicted me (نامطمئن).
چرا متن ما چنین خوانده میشود
With these vowels the verb means to answer or testify, and “against me” makes it a witness’s word in a lawsuit (Exodus 20:16; Numbers 35:30). Naomi feels the LORD has spoken against her. The same letters can be read as “has afflicted me”, as the ancient Greek translation does; the sense of hardship from God is the same.
ارجاعها
- 1 پیدایش 12:10, پیدایش 26:1
- 2 پیدایش 35:19, اول سموئیل 17:21
- 3 مزمور 34:19, عبرانیان 12:10–11
- 4 متی 1:5
- 6 مزمور 132:15, خروج 3:16
- 7 دوم پادشاهان 8:3
- 8 روت 1:5, روت 2:20
- 9 روت 3:1, پیدایش 29:11
- 10 زکریا 8:23, مزمور 16:3
- 11 تثنیه 25:5, پیدایش 38:11
- 12 پیدایش 17:17
- 13 ایوب 19:21, داوران 2:15
- 14 امثال 18:24, متی 10:37
- 15 داوران 11:24, یوشع 24:15
- 16 دوم سموئیل 15:21, روت 2:11–12
- 17 اول سموئیل 3:17, دوم سموئیل 19:13
- 18 اعمال رسولان 21:14, اعمال رسولان 2:42
- 19 متی 21:10, اشعیا 23:7
- 20 ایوب 6:4, عبرانیان 12:11
- 21 اول سموئیل 2:7–8, ایوب 1:21
- 22 روت 2:23
از OpenBible.info (CC BY)، برگزیده با رأی خوانندگان آن. بخشی از ترجمه نیست.