Open Word Bible
Antas
Mga preset
Kasarian
Pangalan ng Diyos
Panghalip para sa Diyos
Mga pamagat
Mga kaugnay na talata
Tingin
Bilang ng talata

Ruth 1

Sa panahon ng taggutom, lumipat sa Moab sina Elimelec at Noemi, at doon ay nag-asawa ng mga babaing Moabita ang kanilang mga anak na lalaki; pagkatapos ay namatay ang tatlong lalaki. Bumalik si Noemi sa Betlehem, at ayaw siyang iwan ng kaniyang manugang na si Ruth: “Ang iyong bayan ay bayan ko na rin, at ang iyong Diyos ay Diyos ko na rin.”

Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.

Bumalik sa Betlehem sina Noemi at Ruth

1Noong mga araw na namamahala ang mga hukom, nagkaroon ng taggutom sa lupain. Kaya isang lalaking taga-Betlehem sa Juda ang umalis kasama ang kaniyang asawa at ang kaniyang dalawang anak na lalaki upang manirahan muna bilang dayuhan sa lupain ng Moab. 2Elimelec ang pangalan ng lalaki, Noemi ang pangalan ng kaniyang asawa, at Mahlon at Kilion ang mga pangalan ng kaniyang dalawang anak na lalaki. Mga taga-Efrata sila mula sa Betlehem sa Juda. Dumating sila sa lupain ng Moab at doon nanirahan. 3Pagkatapos ay namatay si Elimelec, ang asawa ni Noemi, at naiwan siyang kasama ang kaniyang dalawang anak na lalaki. 4Nag-asawa ang mga anak na lalaki ng mga babaing Moabita; Orpah ang pangalan ng isa, at Ruth naman ang pangalan ng isa pa. Tumira sila roon nang mga sampung taon. 5Pagkatapos ay namatay rin kapwa sina Mahlon at Kilion, at naiwang mag-isa ang babae, wala na ang kaniyang dalawang anak na lalaki at wala na ang kaniyang asawa. 6Pagkatapos ay naghanda siya at ang kaniyang mga manugang upang umuwi mula sa lupain ng Moab, sapagkat nabalitaan niya roon na tinulungan ng PANGINOON ang Kaniyang bayan at binigyan sila ng pagkain. 7Umalis siya sa lugar na kaniyang tinitirhan, kasama ang kaniyang dalawang manugang, at tinahak nila ang daan pabalik sa lupain ng Juda. 8Ngunit sinabi ni Noemi sa kaniyang dalawang manugang, “Umuwi na kayong dalawa, bawat isa sa bahay ng inyong ina. Ipakita nawa ng PANGINOON sa inyo ang tapat na pag-ibig, gaya ng ipinakita ninyo sa mga lalaking namatay at sa akin. 9Ipagkaloob nawa ng PANGINOON na makasumpong ang bawat isa sa inyo ng kapahingahan sa tahanan ng bagong asawa.” Pagkatapos ay hinalikan niya sila, at umiyak sila nang malakas. 10Sinabi nila sa kaniya, “Hindi po! Sasama po kami sa iyo pabalik sa iyong bayan.” 11Ngunit sinabi ni Noemi, “Bumalik na kayo, mga anak ko. Bakit pa kayo sasama sa akin? May mga anak pa ba akong lalaki sa aking sinapupunan na maaaring maging asawa ninyo? 12Bumalik na kayo, mga anak ko, umalis na kayo, sapagkat matanda na ako para mag-asawang muli. Kahit isipin kong may pag-asa pa ako, kahit magkaasawa ako ngayong gabi at manganak pagkatapos ng mga anak na lalaki, 13hihintayin pa ba ninyo silang lumaki? Pipigilan ba ninyo ang inyong sarili na mag-asawa? Hindi, mga anak ko! Higit na mapait ang aking kapalaran kaysa sa inyo, sapagkat ang kamay ng PANGINOON ay bumaling laban sa akin.” 14Muli silang umiyak nang malakas. Pagkatapos ay hinalikan ni Orpah ang kaniyang biyenan bilang pamamaalam, ngunit kumapit sa kaniya si Ruth. 15Sinabi ni Noemi, “Tingnan mo, umuwi na ang iyong hipag sa kaniyang bayan at sa kaniyang mga diyos. Sumunod ka na sa iyong hipag pauwi.” 16Ngunit sinabi ni Ruth, “Huwag mo na po akong pilitin na iwan ka at tumalikod sa pagsunod sa iyo. Saanman ka maglakbay, sasama ako sa iyo; saanman ka magpalipas ng gabi, doon din ako. Ang iyong bayan ay bayan ko na rin, at ang iyong Diyos ay Diyos ko na rin. 17Kung saan ka mamamatay, doon din ako mamamatay at ililibing. Parusahan nawa ako ng PANGINOON nang mabigat kung may anumang maghihiwalay sa atin maliban sa kamatayan.” 18Nang makita ni Noemi na buo na ang loob ni Ruth na sumama sa kaniya, hindi na siya nagsalita pa sa kaniya. 19Kaya nagpatuloy silang dalawa sa paglalakbay hanggang sa makarating sila sa Betlehem. Pagdating nila, nagkagulo ang buong bayan dahil sa kanila, at sinabi ng mga babae, “Si Noemi ba talaga ito?” 20Sinabi niya sa kanila, “Huwag ninyo akong tawaging Noemi. Tawagin ninyo akong Mara, sapagkat labis na pinapait ng Makapangyarihan sa Lahat ang aking buhay. 21Puno ako nang umalis, ngunit iniuwi ako ng PANGINOON nang walang-wala. Bakit pa ninyo ako tatawaging Noemi? Ang PANGINOON ay sumaksi laban sa akin, at ang Makapangyarihan sa Lahat ay nagpadala ng kapahamakan sa akin.” 22Kaya umuwi si Noemi, kasama ang kaniyang manugang na si Ruth na Moabita, na umuwi mula sa lupain ng Moab. Dumating sila sa Betlehem nang nagsisimula ang anihan ng sebada.

Mga tala

  1. a1in the days when the judges judged: the time between Joshua and the first kings.
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The story is set in the age the book of Judges describes, after Israel entered the land and before it had a king (Judges 2:16-19; 21:25). The judges were leaders the LORD raised up to rescue Israel and govern it (see Judges 2:16). It was a time of unrest and of turning away from the LORD; against it this book tells of quiet loyalty in one family, which ends with the birth of David’s grandfather (4:17-22).

  2. b13it is far more bitter for me than for you. O kaya: it is very bitter for me because of you (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The words can be read as a comparison (“more bitter for me than for you”: the young women can still marry, Naomi cannot) or as “it is very bitter for me because of you” (she grieves over what has happened to them). The comparison fits what follows, that the LORD’s hand is against her.

  3. c17if anything but death separates me from you. O kaya: if even death separates me from you (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    After this oath the small word that follows gives what is sworn. It can be read “if anything but death separates us” (only death will part them) or “if even death separates us” (not even death will, since she will be buried beside Naomi). Both make the pledge as strong as possible; the first fits the plain sense of the words best.

  4. d20Naomi “pleasant”, Mara “bitter”: a new name for a changed life.
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    Naomi means “pleasant” or “my pleasantness”; Mara means “bitter”, from the same root as “has made bitter” in this verse and “bitter” in verse 13. She asks to be named for what has happened to her. No one in the story calls her Mara; she is Naomi to the end (4:17).

  5. e21has testified against me: has spoken as a witness against me. O kaya: has afflicted me (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    With these vowels the verb means to answer or testify, and “against me” makes it a witness’s word in a lawsuit (Exodus 20:16; Numbers 35:30). Naomi feels the LORD has spoken against her. The same letters can be read as “has afflicted me”, as the ancient Greek translation does; the sense of hardship from God is the same.

Mga kaugnay na talata
  1. 1 Genesis 12:10, Genesis 26:1
  2. 2 Genesis 35:19, 1 Samuel 17:21
  3. 3 Awit 34:19, Mga Hebreo 12:10–11
  4. 4 Mateo 1:5
  5. 6 Awit 132:15, Exodo 3:16
  6. 7 2 Mga Hari 8:3
  7. 8 Ruth 1:5, Ruth 2:20
  8. 9 Ruth 3:1, Genesis 29:11
  9. 10 Zacarias 8:23, Awit 16:3
  10. 11 Deuteronomio 25:5, Genesis 38:11
  11. 12 Genesis 17:17
  12. 13 Job 19:21, Mga Hukom 2:15
  13. 14 Mga Kawikaan 18:24, Mateo 10:37
  14. 15 Mga Hukom 11:24, Josue 24:15
  15. 16 2 Samuel 15:21, Ruth 2:11–12
  16. 17 1 Samuel 3:17, 2 Samuel 19:13
  17. 18 Mga Gawa 21:14, Mga Gawa 2:42
  18. 19 Mateo 21:10, Isaias 23:7
  19. 20 Job 6:4, Mga Hebreo 12:11
  20. 21 1 Samuel 2:7–8, Job 1:21
  21. 22 Ruth 2:23

Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.