Open Word Bible
Antas
Mga preset
Kasarian
Pangalan ng Diyos
Mga pamagat
Mga kaugnay na talata
Tingin
Bilang ng talata

Mga Hukom 21

Upang hindi mawala ang Benjamin, humanap ang Israel ng mga asawa para sa mga nakaligtas mula sa Jabes-gilead at sa mga mananayaw ng Shilo. Nang mga araw na iyon ay walang hari sa Israel, at ginagawa ng bawat isa ang inaakala niyang tama.

Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.

Nagdalamhati ang mga lipi para sa Benjamin

1Sumumpa na noon ang mga lalaki ng Israel sa Mizpa: “Walang sinuman sa atin ang magpapakasal ng kaniyang anak na babae sa isang lalaki ng Benjamin.” 2Pumunta ang bayan sa Betel at naupo roon sa harap ng Diyos hanggang gabi, na umiiyak nang malakas at may kapaitan. 3“PANGINOON, Diyos ng Israel,” daing nila, “bakit nangyari ito sa Israel? Bakit kailangang mawalan ngayon ang Israel ng isa sa mga lipi nito?” 4Kinaumagahan ay maagang nagtayo ng altar doon ang bayan at naghandog ng mga handog na sinusunog at mga handog para sa pakikipag-isa.

Mga asawa mula sa Jabes-gilead

5Pagkatapos ay nagtanong ang mga Israelita, “Mayroon bang sinuman mula sa lahat ng lipi ng Israel na hindi umahon kasama ng kapulungan sa PANGINOON?” Sapagkat nagbigkis sila ng isang taimtim na sumpa: ang sinumang hindi humarap sa PANGINOON sa Mizpa ay dapat patayin. 6Ngunit nalungkot ang mga Israelita para sa kanilang kapatid na lipi ng Benjamin. “Ngayon,” sabi nila, “may isang liping naputol mula sa Israel. 7Paano tayo makapagbibigay ng mga asawa sa mga lalaking natitira, yamang sumumpa tayo sa PANGINOON na hindi natin ipapakasal sa kanila ang alinman sa ating mga anak na babae?” 8Kaya nagtanong sila, “Sino mula sa mga lipi ng Israel ang hindi umahon sa PANGINOON sa Mizpa?” Lumabas na wala ni isang lalaki mula sa Jabes-gilead ang dumating sa kampo upang sumama sa kapulungan. 9Nang bilangin ang bayan, wala roon ni isa man sa mga nakatira sa Jabes-gilead. 10Kaya nagsugo roon ang kapulungan ng 12,000 sa pinakamahuhusay nitong mandirigma na may ganitong utos: “Humayo kayo at patayin sa tabak ang mga tao ng Jabes-gilead, pati ang mga babae at mga bata. 11Ito ang dapat ninyong gawin: ang bawat lalaki, at ang bawat babaeng nakasiping na ng lalaki, ay lubos ninyong lilipulin bilang itinalaga.” 12Sa mga tao ng Jabes-gilead ay nakatagpo sila ng 400 dalagang birhen na hindi pa nakasiping ng lalaki. Dinala nila ang mga ito sa kampo sa Shilo, sa lupain ng Canaan.

13Pagkatapos ay nagpasabi ang buong kapulungan sa mga Benjaminita sa bato ng Rimon at inalok sila ng kapayapaan. 14Kaya bumalik ang Benjamin nang panahong iyon, at ibinigay sa kanila ang mga babae ng Jabes-gilead na hindi pinatay ng mga Israelita. Ngunit hindi sapat ang mga ito para sa kanilang lahat. 15Nalungkot ang bayan para sa Benjamin, sapagkat gumawa ang PANGINOON ng puwang sa mga lipi ng Israel. 16Pagkatapos ay sinabi ng matatanda ng kapulungan, “Paano tayo makapagbibigay ng mga asawa sa mga lalaking natitira, yamang nalipol na ang mga babae ng Benjamin?” 17Sinabi nila, “Kailangang magkaroon ng mga tagapagmana ang mga nakaligtas sa Benjamin upang mapanatili ang kanilang mana, upang hindi mapawi ang isang lipi sa Israel. 18Ngunit hindi natin maibibigay sa kanila ang ating mga anak na babae bilang asawa, sapagkat sumumpa ang mga Israelita, ‘Sumpain ang sinumang magbigay ng asawa sa Benjamin!’”

Ang sayawan sa Shilo

19Pagkatapos ay sinabi nila, “Tingnan ninyo, taun-taon ay may pista ng PANGINOON sa Shilo.” (Ang Shilo ay nasa hilaga ng Betel at sa timog ng Lebona, sa silangan ng lansangang paahon mula sa Betel patungo sa Siquem.) 20Kaya inutusan nila ang mga Benjaminita, “Humayo kayo at magtago sa mga ubasan at maghintay, 21at magmasid. Kapag lumabas ang mga dalaga ng Shilo upang sumali sa mga sayawan, sumugod kayo palabas ng mga ubasan, at dumagit ang bawat isa sa inyo ng isang asawa para sa kaniyang sarili mula sa mga dalaga ng Shilo. Pagkatapos ay bumalik kayo sa lupain ng Benjamin. 22Kapag dumating sa amin ang kanilang mga ama o mga kapatid na lalaki upang magreklamo, sasabihin namin sa kanila, ‘Pagbigyan na ninyo kami at hayaan ninyong mapasakanila ang mga babae, sapagkat hindi kami nakakuha ng asawa para sa bawat isa sa kanila sa digmaan. At yamang hindi ninyo ibinigay sa kanila ang inyong mga anak na babae, hindi kayo nagkasala ng paglabag sa sumpa.’”

23Ganoon nga ang ginawa ng mga Benjaminita. Kumuha sila ng mga asawa ayon sa bilang ng mga lalaki, mula sa mga mananayaw na kanilang dinagit, at bumalik sa kanilang sariling lupain. Itinayo nilang muli ang kanilang mga bayan at nanirahan sa mga ito. 24Nang panahong iyon ay umalis ang mga Israelita sa lugar na iyon at umuwi, bawat lalaki sa kaniyang sariling lipi at angkan, bawat isa sa kaniyang sariling lupain. 25Nang mga araw na iyon ay walang hari sa Israel; ginagawa ng bawat isa ang inaakala niyang tama.

Mga tala

  1. a17an inheritance for the survivors: the remnant of Benjamin must keep its land through heirs. O kaya: “How can there be an inheritance for the survivors of Benjamin?”; “The land of Benjamin belongs to its survivors” (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The Hebrew is brief: “a possession of escaped ones for Benjamin”. The likely sense is that the tribe’s land must stay with its survivors and pass to their children, so that Benjamin goes on as a tribe. It may also be a question, “How can the survivors keep an inheritance?”, or a statement that the land still belongs to them. The wording is hard, and the sense here follows what the elders go on to plan.

  2. b19the directions to Shiloh are the narrator’s note. O kaya: part of the elders’ speech (Hindi tiyak). Basahin ang artikulo: Punctuation the apostles never wrote →
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The elders and the Benjaminites would have known where Shiloh was. The precise directions read like a note for later readers who did not, so they are set outside the quotation. The Hebrew has no quotation marks, and they could also be part of the elders’ words.

  3. c22we did not take a wife for each man in the battle: the war on Jabesh-gilead did not supply enough wives. O kaya: the Benjaminites did not take them as captives of war (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The elders explain that the battle against Jabesh-gilead gave only 400 women for 600 men (verses 12, 14). Another reading takes “we” as speaking for the Benjaminites: they did not capture these women as spoil of war, so the matter is not one of enemies. The first fits the story of this chapter more closely.

Mga kaugnay na talata
  1. 1 Mga Hukom 20:1, Marcos 6:23
  2. 2 Mga Hukom 20:26, Mga Hukom 20:18
  3. 4 2 Samuel 24:25
  4. 5 Mga Hukom 5:23
  5. 6 Mga Hukom 21:15
  6. 7 Mga Hukom 21:1
  7. 8 1 Samuel 31:11–13
  8. 10 Mga Hukom 5:23, Mga Hukom 21:5
  9. 11 Mga Bilang 31:17–18
  10. 12 Josue 18:1
  11. 13 Deuteronomio 20:10, Mga Hukom 20:47
  12. 15 Mga Hukom 21:6
  13. 18 Mga Hukom 21:1
  14. 21 Exodo 15:20, Mga Hukom 11:34
  15. 22 Mga Hukom 21:1, Mga Hukom 21:18
  16. 23 Mga Hukom 20:48
  17. 25 Deuteronomio 12:8, Mga Hukom 17:6

Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.

Mga pahina ng talata: Mga Hukom 21:25