Open Word Bible
Antas
Mga preset
Kasarian
Pangalan ng Diyos
Panghalip para sa Diyos
Mga pamagat
Mga kaugnay na talata
Tingin
Bilang ng talata

Mga Hukom 2

Sinaway ng isang anghel ang Israel sa Bokim dahil nakipagtipan sila sa mga tao ng lupain. Tinalikuran ng bagong salinlahi ang Diyos at naglingkod sa mga Baal, at nagsimula ang paulit-ulit na takbo: ibinibigay sila ng Diyos sa mga kaaway, nagbabangon siya ng mga hukom upang iligtas sila, at muli silang tumatalikod.

Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.

Ang anghel ng PANGINOON sa Bokim

1Umahon ang anghel ng PANGINOON mula sa Gilgal patungo sa Bokim. Sinabi niya, “Iniahon ko kayo mula sa Egipto, at dinala ko kayo sa lupaing ipinangako ko nang may sumpa sa inyong mga ninuno. Sinabi ko, ‘Hindi ko kailanman sisirain ang aking tipan sa inyo, 2at kayo naman, huwag kayong makikipagtipan sa mga nakatira sa lupaing ito; gibain ninyo ang kanilang mga dambana.’ Gayunman ay hindi kayo sumunod sa akin. Ano itong ginawa ninyo? 3Kaya ngayon ay sinasabi ko: Hindi ko sila palalayasin sa harap ninyo. Magiging mga tinik sila sa inyong tagiliran, at ang kanilang mga diyos ay magiging bitag sa inyo.” 4Pagkasabi ng anghel ng PANGINOON ng mga salitang ito sa lahat ng mga Israelita, humagulgol ang bayan at umiyak. 5Pinangalanan nilang Bokim ang dakong iyon, at naghandog sila roon sa PANGINOON.

Ang salinlahi ni Josue at ang sumunod

6Pinauwi na noon ni Josue ang bayan, at lumakad na ang mga Israelita, ang bawat isa sa sarili niyang mana, upang angkinin ang lupain. 7Naglingkod ang bayan sa PANGINOON habang nabubuhay si Josue, at habang nabubuhay ang matatandang namuno na nabuhay pa nang matagal pagkamatay niya at nakakita ng bawat dakilang gawang ginawa ng PANGINOON para sa Israel. 8Namatay si Josue na anak ni Nun, ang lingkod ng PANGINOON, sa gulang na isandaan at sampung taon. 9Inilibing nila siya sa loob ng hangganan ng sarili niyang mana, sa Timnat-heres, sa hilaga ng Bundok Gaas sa kaburulan ng Efraim. 10Namatay rin ang buong salinlahing iyon at naitipon sa kanilang mga ninuno, at pagkatapos nila ay lumaki ang ibang salinlahi na hindi nakakilala sa PANGINOON ni sa ginawa Niya para sa Israel.

Naglingkod ang Israel sa mga Baal

11Pagkatapos ay ginawa ng mga Israelita ang masama sa paningin ng PANGINOON at naglingkod sa mga Baal. 12Tinalikuran nila ang PANGINOON, ang Diyos ng kanilang mga ninuno, na naglabas sa kanila mula sa lupain ng Egipto. Sumunod sila sa ibang mga diyos, mga diyos ng mga bayang nakatira sa palibot nila, at yumukod sa mga iyon, kaya ginalit nila ang PANGINOON. 13Tinalikuran nila ang PANGINOON at naglingkod kay Baal at sa mga Ashtarot. 14Pagkatapos ay nag-alab ang galit ng PANGINOON laban sa Israel, at ibinigay Niya sila sa kapangyarihan ng mga mandarambong, na dumambong sa kanila. Ipinagbili Niya sila sa kapangyarihan ng mga kaaway na nakapalibot sa kanila, at hindi na nila napaglabanan ang kanilang mga kaaway. 15Tuwing lalabas sila upang makipaglaban, ang kamay ng PANGINOON ay laban sa kanila upang dalhan sila ng kapahamakan, gaya ng babala ng PANGINOON at ng isinumpa niya sa kanila. Labis silang nagipit. 16Pagkatapos ay nagbangon ang PANGINOON ng mga hukom, na nagligtas sa kanila mula sa kapangyarihan ng mga dumambong sa kanila. 17Gayunman ay ayaw nilang makinig maging sa kanilang mga hukom. Ibinigay nila ang kanilang sarili na parang mga babaing nagbebenta ng aliw sa ibang mga diyos at yumukod sa mga iyon. Mabilis silang lumihis mula sa landas na nilakaran ng kanilang mga ninuno, ang landas ng pagsunod sa mga utos ng PANGINOON; hindi nila ginawa ang ginawa ng kanilang mga ninuno. 18Tuwing magbabangon ang PANGINOON ng hukom para sa kanila, sumasa hukom na iyon ang PANGINOON at iniligtas niya sila mula sa kapangyarihan ng kanilang mga kaaway habang nabubuhay ang hukom. Sapagkat nahahabag ang PANGINOON kapag dumaraing sila sa ilalim ng mga umaapi at nagpapahirap sa kanila. 19Ngunit kapag namatay na ang hukom, bumabalik sila at gumagawa nang lalong masama kaysa sa kanilang mga ninuno, sumusunod sa ibang mga diyos, naglilingkod at yumuyukod sa mga iyon. Hindi nila tinalikuran ang alinman sa kanilang mga gawain o ang kanilang matigas na pamumuhay. 20Pagkatapos ay nag-alab ang galit ng PANGINOON laban sa Israel, at sinabi Niya, “Yamang sinira ng bansang ito ang aking tipan, na iniutos kong ingatan ng kanilang mga ninuno, at hindi sila sumunod sa akin, 21ako naman ay hindi na magpapalayas sa harap nila ng alinman sa mga bansang iniwan ni Josue nang siya ay mamatay, 22upang sa pamamagitan nila ay masubok ko ang Israel, kung mananatili sila sa daan ng PANGINOON at lalakad doon gaya ng ginawa ng kanilang mga ninuno, o hindi.” 23Kaya hinayaan ng PANGINOON na manatili ang mga bansang ito. Hindi sila agad pinalayas ng PANGINOON, ni hindi Niya sila ibinigay kay Josue.

Mga tala

  1. a1the angel of the LORD: a messenger from the LORD who speaks with the LORD’s own voice. O kaya: a human messenger, a prophet (Hindi tiyak). Basahin ang artikulo: The divine name in translation →
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The word translated “angel” means “messenger”, one sent with a message. This messenger does not say “the LORD says”; he speaks as God himself: “I brought you up ... my covenant”. In other passages the angel of the LORD is both distinguished from the LORD and spoken of as the LORD (Genesis 16:7-13; Exodus 3:2-6; Judges 6:11-23; 13:21-22). So he may be a heavenly messenger who speaks for God so fully that his words are God’s words, or an appearance of the LORD himself. The text does not settle which. The word can also mean a human messenger such as a prophet (compare 6:8), but the title “the angel of the LORD” in Judges always marks a heavenly visitor (6:11-22; 13:3-21).

  2. b1the speech begins at once with “I brought you up”. Ibang mga manuskrito: “This is what the LORD says: I brought you up”.
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    In the Hebrew text the messenger begins with God’s words, with no “This is what the LORD says”. The ancient Greek translation adds such an opening and also names Bethel beside Bochim. The Hebrew text is followed here; the shorter text fits the way the messenger speaks as God throughout.

  3. c3I also say: God’s declaration now, as a sentence on Israel. O kaya: And I also said [earlier] (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The verb form usually tells of something past (“I said”), and it could point back to God’s earlier warning that the nations would stay as thorns and traps if Israel disobeyed (Numbers 33:55; Joshua 23:13). But a verb of speaking in this form can also make a declaration at the moment of speaking (“I hereby say”). Here it follows the charge of verse 2 and the people weep at it (verse 4), so it is taken as the sentence God now pronounces. Both readings give the same outcome: the nations will stay.

  4. d3[thorns in] your sides: a constant pain and trouble. O kaya: they will be adversaries to you (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The Hebrew says only “they will be to you sides”. Numbers 33:55 has the full picture: “thorns in your sides”, and Joshua 23:13 has “thorns in your eyes”. The short phrase is taken as pointing to that saying. Some read a word that differs by one letter, “adversaries” or “oppressors”, which gives the same sense in plain words.

  5. e16judges: leaders the LORD raised up to rescue Israel and govern it. Pinag-isipan din: court judges.
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The word comes from a verb meaning to judge, to decide what is right, and so to rule. The judges of this book are more than court judges: they are leaders called by God for a crisis, who rescue Israel from its enemies in battle and then lead the people, as Othniel, Ehud, Deborah, Gideon and others do (3:9-11; 4:4-5). Some are not described as deciding cases at all. The same word is used for rulers in nearby languages of the time.

  6. f18he saved them: the LORD saved them, through the judge. O kaya: the judge saved them (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The Hebrew says only “he saved them”. The nearest subject is the LORD, who “was with the judge”, and the next clause again names the LORD; so the LORD is taken as the one who saved. The judge could also be meant, as in verse 16, where the judges save; either way the rescue came from the LORD through the judge.

  7. g22these words are the end of the LORD’s speech. O kaya: the speech ends with verse 21, and this verse is the narrator’s (Hindi tiyak). Basahin ang artikulo: Punctuation the apostles never wrote →
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The verse goes straight on from verse 21 and gives the purpose of leaving the nations, so it is taken as the last part of what the LORD says, though he speaks of “the way of the LORD” rather than “my way”. It could instead be the narrator’s comment, explaining what follows in 2:23-3:4; the meaning is the same.

Mga kaugnay na talata
  1. 1 Genesis 17:7–8, Exodo 20:2
  2. 2 Deuteronomio 7:2–4, Jeremias 2:5
  3. 3 Josue 23:13, Mga Bilang 33:55
  4. 6 Josue 24:28–31
  5. 7 Josue 24:31, Mga Taga-Filipos 2:12
  6. 9 Josue 19:50
  7. 10 1 Samuel 2:12, Exodo 5:2
  8. 11 Mga Hukom 3:7, Mga Hukom 4:1
  9. 12 Exodo 20:5, Deuteronomio 6:14–15
  10. 13 Mga Hukom 10:6, Mga Hukom 3:7
  11. 14 2 Mga Hari 17:20, Awit 106:40–42
  12. 15 Deuteronomio 28:15–68, Josue 23:15–16
  13. 16 Mga Gawa 13:20, 1 Samuel 12:11
  14. 17 Deuteronomio 9:12, Mga Taga-Galacia 1:6
  15. 18 Deuteronomio 32:36, Josue 1:5
  16. 19 Mga Hukom 8:33, Mga Hukom 4:1
  17. 20 Mga Hukom 2:14, Josue 23:16
  18. 21 Josue 23:13, Mga Hukom 2:3
  19. 22 Deuteronomio 8:2, Deuteronomio 8:16

Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.