Open Word Bible
Antas
Mga preset
Kasarian
Pangalan ng Diyos
Panghalip para sa Diyos
Mga pamagat
Mga kaugnay na talata
Tingin
Bilang ng talata

Mga Hukom 11

Si Jefte, isang itinakwil, ay pinabalik upang pamunuan ang Gilead laban sa mga Ammonita. Nanata siyang ihahandog ang anumang unang lalabas sa kaniyang bahay, tinalo niya ang Ammon, at ang kaniyang anak na babae ang lumabas upang salubungin siya.

Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.

Si Jefte na Gileadita

1Si Jefte na Gileadita ay isang magiting na mandirigma. Anak siya ng isang patutot, at ang kaniyang ama ay si Gilead. 2Nagkaanak din si Gilead sa kaniyang asawa ng mga lalaki. Nang lumaki sila, pinalayas nila si Jefte at sinabi sa kaniya, “Wala kang bahagi sa ari-arian ng aming ama, sapagkat anak ka ng ibang babae.” 3Kaya tumakas si Jefte mula sa kaniyang mga kapatid at nanirahan sa lupain ng Tob. Nagtipon sa palibot niya ang isang pangkat ng mga lalaking walang kuwenta at lumalabas silang kasama niya upang manalakay.

4Pagkaraan ng ilang panahon ay nakidigma ang mga Ammonita laban sa Israel. 5Nang nakikipaglaban ang mga Ammonita sa Israel, lumakad ang matatanda ng Gilead upang ibalik si Jefte mula sa lupain ng Tob. 6Sinabi nila kay Jefte, “Halika at maging pinuno ka namin, upang makipaglaban kami sa mga Ammonita.” 7Ngunit sinabi ni Jefte sa matatanda ng Gilead, “Hindi ba’t kayo ang napoot sa akin at nagpalayas sa akin mula sa bahay ng aking ama? Bakit kayo pumupunta sa akin ngayon, kung kailan nagigipit kayo?” 8Sumagot ang matatanda ng Gilead kay Jefte, “Iyan mismo ang dahilan kung bakit bumalik kami sa iyo ngayon. Sumama ka sa amin at labanan ang mga Ammonita, at ikaw ang magiging ulo namin, na mamamahala sa lahat ng nakatira sa Gilead.” 9Sumagot si Jefte sa matatanda ng Gilead, “Kung ibabalik ninyo ako upang makidigma sa mga Ammonita at ibigay sila sa akin ng PANGINOON, ako ang magiging ulo ninyo.” 10Sinabi ng matatanda ng Gilead kay Jefte, “Ang PANGINOON ang saksi sa pagitan natin. Tiyak na gagawin namin ang sinasabi mo.” 11Kaya bumalik si Jefte kasama ang matatanda ng Gilead, at ginawa siya ng bayan na ulo at pinuno nila. At inulit ni Jefte ang lahat ng kaniyang mga kondisyon sa harap ng PANGINOON sa Mizpa.

Ang mensahe ni Jefte sa hari ng Ammon

12Pagkatapos ay nagsugo si Jefte ng mga mensahero sa hari ng mga Ammonita na may ganitong tanong: “Ano ang alitan mo sa akin, at dumating ka upang salakayin ang aking lupain?” 13Sumagot ang hari ng mga Ammonita sa mga mensahero ni Jefte, “Sapagkat kinuha ng Israel ang aking lupain nang umahon sila mula sa Egipto, mula sa Arnon hanggang sa Jaboc at hanggang sa Jordan. Ngayon ay isauli mo ito nang payapa.” 14Muling nagsugo si Jefte ng mga mensahero sa hari ng mga Ammonita, 15at sinabi nila sa kaniya, “Ito ang sinasabi ni Jefte: Hindi kinuha ng Israel ang lupain ng Moab ni ang lupain ng mga Ammonita. 16Nang umahon ang Israel mula sa Egipto, naglakbay ito sa ilang hanggang sa Dagat na Pula at pagkatapos ay nakarating sa Kadesh. 17Nagsugo ang Israel ng mga mensahero upang hilingin sa hari ng Edom, ‘Pakisuyo, pahintulutan mo kaming tumawid sa iyong lupain.’ Ngunit hindi pinansin ng hari ng Edom. Ipinadala rin nila ang gayon ding kahilingan sa hari ng Moab, at tumanggi rin siya. Kaya nanatili ang Israel sa Kadesh. 18Pagkatapos ay naglakbay ang Israel sa ilang at umikot sa mga lupain ng Edom at Moab. Dumaan sila sa silangang panig ng Moab at nagkampo sa kabilang ibayo ng Arnon. Hindi sila pumasok sa nasasakupan ng Moab, sapagkat ang Arnon ang hangganan ng Moab. 19Pagkatapos ay nagsugo ang Israel ng mga mensahero kay Sihon na hari ng mga Amorreo, na naghahari sa Heshbon, at sinabi sa kaniya, ‘Pakisuyo, pahintulutan mo kaming tumawid sa iyong lupain patungo sa sarili naming lugar.’ 20Ngunit hindi nagtiwala si Sihon na dadaan lamang ang Israel sa kaniyang nasasakupan. Tinipon niya ang lahat ng kaniyang hukbo, nagkampo sa Jahaz at sinalakay ang Israel. 21Pagkatapos ay ibinigay ng PANGINOONG Diyos ng Israel si Sihon at ang lahat ng kaniyang hukbo sa kapangyarihan ng Israel, at tinalo sila ng Israel at inangkin ang buong lupain ng mga Amorreong nakatira sa rehiyong iyon. 22Inangkin nila ang buong nasasakupan ng mga Amorreo, mula sa Arnon sa timog hanggang sa Jaboc, at mula sa ilang hanggang sa Jordan. 23Kaya ngayong pinalayas ng PANGINOONG Diyos ng Israel ang mga Amorreo sa harap ng Kaniyang bayang Israel, ikaw ba ang aangkin sa kanilang lupain? 24Hindi ba inaangkin mo ang anumang ibinibigay sa iyo ng iyong diyos na si Kemosh? Sa gayon ding paraan ay aangkinin namin ang buong lupain ng mga pinalayas ng PANGINOONG aming Diyos sa harap namin. 25Talaga bang mas mabuti kang tao kaysa kay Balak na anak ni Zipor, hari ng Moab? Nakipagtalo ba siya kailanman sa Israel o nakidigma sa kanila? 26Tatlong daang taon nang nakatira ang Israel sa Heshbon at sa mga nayon nito, sa Aroer at sa mga nayon nito, at sa lahat ng mga bayan sa tabi ng Arnon. Bakit hindi ninyo binawi ang mga iyon sa buong panahong iyon? 27Hindi kita ginawan ng masama, ngunit ikaw ang gumagawa sa akin ng masama sa pakikidigma sa akin. Hayaang ang PANGINOON, na siyang Hukom, ang magpasya ngayon sa usapin sa pagitan ng mga Israelita at ng mga Ammonita.” 28Ngunit hindi pinansin ng hari ng mga Ammonita ang mensaheng ipinadala sa kaniya ni Jefte.

Nanata si Jefte

29Pagkatapos ay dumating kay Jefte ang Espiritu ng PANGINOON. Dumaan siya sa Gilead at Manases, dumaan sa Mizpa ng Gilead, at mula sa Mizpa ng Gilead ay nagpatuloy siya laban sa mga Ammonita. 30At nanata si Jefte sa PANGINOON: “Kung tunay na ibibigay Mo sa akin ang mga Ammonita, 31ang sinuman o anumang lumabas sa mga pinto ng aking bahay upang salubungin ako pag-uwi ko nang ligtas mula sa mga Ammonita ay magiging para sa PANGINOON, at ihahain ko ito bilang handog na sinusunog.”

32Kaya tumawid si Jefte sa mga Ammonita upang labanan sila, at ibinigay sila sa kaniya ng PANGINOON. 33Tinalo niya sila nang may malaking pagpatay mula sa Aroer hanggang sa paligid ng Minit, dalawampung bayan, at hanggang sa Abel-keramim. Kaya napasailalim ang mga Ammonita sa kapangyarihan ng mga Israelita.

Lumabas ang anak ni Jefte upang salubungin siya

34Nang makarating si Jefte sa kaniyang tahanan sa Mizpa, lumabas ang kaniyang anak na babae upang salubungin siya, na sumasayaw sa tugtog ng mga pandereta. Siya ang kaisa-isa niyang anak; bukod sa kaniya ay wala na siyang anak na lalaki o babae. 35Pagkakita niya sa kaniya, pinunit niya ang kaniyang mga damit at sumigaw, “Naku, anak ko! Ibinagsak mo ako! Ikaw ang naging sanhi ng aking kapahamakan. Nagbigay ako ng aking salita sa PANGINOON, at hindi ko na ito mababawi.” 36Sinabi niya sa kaniya, “Ama ko, nagbigay ka po ng iyong salita sa PANGINOON. Gawin mo sa akin ang ipinangako mo, ngayong naggawad ang PANGINOON ng katarungan para sa iyo laban sa iyong mga kaaway na mga Ammonita.” 37Sinabi rin niya sa kaniyang ama, “Ipagkaloob mo po sa akin ang isang kahilingang ito. Bigyan mo ako ng dalawang buwan upang pumunta sa kaburulan kasama ang aking mga kaibigan at umiyak doon, sapagkat hindi na ako mag-aasawa kailanman.” 38“Humayo ka,” sabi niya, at pinahintulutan niya siyang umalis nang dalawang buwan. Pumunta siya sa kaburulan kasama ang kaniyang mga kaibigan at nagdalamhati na hindi na siya mag-aasawa kailanman. 39Sa katapusan ng dalawang buwan ay bumalik siya sa kaniyang ama, at ginawa nito sa kaniya ang ipinanata nito. Hindi pa siya kailanman nakipagtalik sa lalaki. At naging kaugalian ito sa Israel. 40Taun-taon ay lumalabas nang apat na araw ang mga dalaga ng Israel upang gunitain ang anak na babae ni Jefte na Gileadita.

Mga tala

  1. a24Chemosh your god: the god of Moab. O kaya: Chemosh as a god worshiped in Ammon too (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    Chemosh was the national god of Moab (Numbers 21:29; 1 Kings 11:7, 33); the god of Ammon was Milcom (1 Kings 11:5). Jephthah may name Chemosh because the land in dispute had once been Moab’s (Numbers 21:26), or because the Ammonite king ruled Moabite land as well. The text does not say which.

  2. b31the one coming out: whoever or whatever comes out, left open. O kaya: whoever comes out (a person); whatever comes out (an animal) (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The Hebrew has “the one coming out”, a masculine form that Hebrew uses both for a person and for an animal or thing; it has no separate neuter. Some take Jephthah to mean a person: “to come out of the doors of my house to meet me” is what people do, and women came out to welcome a victor with song and dance (Exodus 15:20; 1 Samuel 18:6), as his daughter does in verse 34. Others take him to mean an animal: Israelite houses often sheltered animals on the ground floor, and a burnt offering was an animal (Leviticus 1). The words do not settle which he had in mind, so they are kept open.

  3. c39he did to her his vow: he carried out what he had vowed. O kaya: he offered her as a burnt offering; he gave her to the LORD to live unmarried (Hindi tiyak).
    Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin

    The narrator says only that Jephthah did what he had vowed, and the vow said that whoever came out would be the LORD’s and be offered as a burnt offering (verse 31). The plain reading is that he put her to death as an offering, a deed the law condemns as the practice of the nations (Leviticus 18:21; Deuteronomy 12:31; 18:10; compare 2 Kings 3:27). Another reading holds that she was given to the LORD to live unmarried, perhaps serving at the sanctuary (compare Exodus 38:8; 1 Samuel 2:22). It points to the stress on her virginity in verses 37-39, to the possible “or” in verse 31, and to the lack of any mention of her death. Against it, the vow named a burnt offering, and the mourning and the yearly remembrance suit a death. The story reports the deed without praising it.

Mga kaugnay na talata
  1. 1 Mga Hebreo 11:32, Mga Hukom 6:12
  2. 2 Genesis 12:10, Deuteronomio 23:2
  3. 3 Mga Hukom 9:4, 1 Samuel 22:2
  4. 4 Mga Hukom 10:9
  5. 5 1 Samuel 11:12, Awit 118:22–23
  6. 7 Genesis 26:27, Pahayag 3:9
  7. 8 Mga Hukom 10:18, Exodo 8:8
  8. 9 Mga Bilang 32:20–29
  9. 10 Jeremias 42:5, Genesis 31:50
  10. 11 Mga Hukom 10:17, Mga Hukom 20:1
  11. 12 Deuteronomio 2:26, Mateo 18:15–16
  12. 13 Genesis 32:22, Mga Bilang 21:24–26
  13. 15 Deuteronomio 2:9, Deuteronomio 2:19
  14. 16 Mga Bilang 14:25, Deuteronomio 1:40
  15. 17 Mga Bilang 20:1, Mga Bilang 20:14–21
  16. 18 Deuteronomio 2:1–8, Mga Bilang 21:4–13
  17. 22 Deuteronomio 2:36
  18. 24 Mga Bilang 21:29, Josue 3:10
  19. 25 Mikas 6:5, Josue 24:9–10
  20. 26 Deuteronomio 2:36
  21. 27 Genesis 16:5, Genesis 18:25
  22. 28 2 Mga Hari 14:11
  23. 29 Mga Bilang 11:25, Mga Hukom 3:10
  24. 30 Genesis 28:20, 1 Samuel 1:11
  25. 31 Awit 66:13–14, Levitico 27:11–12
  26. 33 Ezekiel 27:17
  27. 34 Exodo 15:20, Jeremias 31:4
  28. 36 2 Samuel 18:19, Mga Gawa 21:13
  29. 37 Lucas 1:25
  30. 39 Mga Hukom 11:31

Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.