Mga Hukom 10
Naghukom sina Tola at Jair sa Israel. Muling naglingkod ang Israel sa ibang mga diyos at inapi ng mga Filisteo at mga Ammonita, at nang dumaing sila at alisin ang kanilang mga diyos, hindi na matiis ng Diyos ang kanilang paghihirap.
Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.
Sina Tola at Jair
1Pagkatapos ni Abimelec, bumangon si Tola na anak ni Pua, na anak ni Dodo, upang iligtas ang Israel. Isa siyang lalaki ng Isacar, at nakatira siya sa Shamir sa kaburulan ng Efraim.a 2Naging hukom siya ng Israel nang dalawampu’t tatlong taon. Pagkatapos ay namatay siya at inilibing sa Shamir.
3Pagkatapos niya ay dumating si Jair na Gileadita, na naging hukom ng Israel nang dalawampu’t dalawang taon. 4May tatlumpung anak na lalaki si Jair, na sumasakay sa tatlumpung asno, at nagmamay-ari sila ng tatlumpung bayan. Ang mga bayang iyon sa lupain ng Gilead ay kilala bilang Havot-jair hanggang ngayon.b 5Pagkatapos ay namatay si Jair at inilibing sa Kamon.
Dumaing ang Israel sa ilalim ng mga Ammonita
6Muling ginawa ng mga Israelita ang masama sa paningin ng PANGINOON. Naglingkod sila sa mga Baal at sa mga Ashtarot, sa mga diyos ng Aram, sa mga diyos ng Sidon, sa mga diyos ng Moab, sa mga diyos ng mga Ammonita at sa mga diyos ng mga Filisteo. Tinalikuran nila ang PANGINOON at hindi na naglingkod sa Kaniya. 7Pagkatapos ay nag-alab ang galit ng PANGINOON laban sa Israel, at ipinagbili Niya sila sa kapangyarihan ng mga Filisteo at sa kapangyarihan ng mga Ammonita. 8Nang taong iyon ay dinurog at niyurakan nila ang mga Israelita, at sa loob ng labingwalong taon ay inapi nila ang lahat ng mga Israelitang nakatira sa silangan ng Jordan sa Gilead, ang lupain ng mga Amorreo. 9Tumawid pa nga sa Jordan ang mga Ammonita upang makidigma sa Juda, sa Benjamin at sa sambahayan ni Efraim. Lubhang nagipit ang Israel. 10Pagkatapos ay dumaing ang mga Israelita sa PANGINOON: “Nagkasala kami laban sa Iyo, sapagkat tinalikuran namin ang aming Diyos at naglingkod sa mga Baal.”
11At sinabi ng PANGINOON sa mga Israelita, “Hindi ba kayo iniligtas ko mula sa mga Egipcio, sa mga Amorreo, sa mga Ammonita at sa mga Filisteo? 12Nang apihin kayo ng mga Sidonio, ng mga Amalekita at ng mga Maonita at dumaing kayo sa akin, iniligtas ko kayo mula sa kanilang kapangyarihan.c 13Gayunman ay tinalikuran ninyo ako at naglingkod sa ibang mga diyos. Kaya hindi ko na kayo ililigtas muli. 14Lumakad kayo at dumaing sa mga diyos na pinili ninyo para sa inyong sarili. Hayaang sila ang magligtas sa inyo kapag dumating ang kagipitan.” 15Ngunit sinabi ng mga Israelita sa PANGINOON, “Nagkasala kami. Gawin mo sa amin ang anumang inaakala Mo na pinakamabuti, ngunit pakisuyo, iligtas mo kami ngayon.” 16Pagkatapos ay inalis nila ang mga ibang diyos na nasa gitna nila at naglingkod sa PANGINOON, at hindi na Niya matiis ang paghihirap ng Israel.d
Naghanap ang Gilead ng pinuno
17Nang tawagin sa labanan ang mga Ammonita, nagkampo sila sa Gilead, samantalang nagtipon ang mga Israelita at nagkampo sa Mizpa. 18Nagtanungan ang bayan at ang mga opisyal ng Gilead, “Sino ang lalaking mangunguna sa pakikipaglaban sa mga Ammonita? Siya ang magiging ulo ng lahat ng nakatira sa Gilead.”
Mga tala
- a1Dodo: a personal name. O kaya: son of Puah, son of his uncle (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The word is read as a name, as in 2 Samuel 23:9. The same letters could mean “his uncle”, making Puah the uncle’s son; the ancient Greek translation took it that way. As a list of fathers’ names, a name fits best.
- b4thirty donkeys ... thirty towns: a play on two words that sound alike.
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The word for young male donkeys and the word for towns are written here with the same letters. The usual word for “towns” is a little different; it is spelled here to match “donkeys”, so the line plays on the sound: thirty sons on thirty donkeys, with thirty towns.
- c12Maon. Ibang mga manuskrito: Midian.
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Hebrew text reads “Maon”, a people of the south also named among Israel’s enemies in 2 Chronicles 26:7 (Meunites). Many manuscripts of the ancient Greek translation read “Midian”, which would recall Gideon’s war (chapters 6-8). The Hebrew text is followed here.
- d16his soul became short with the misery of Israel: he could no longer bear their suffering. O kaya: he grew impatient with the trouble of Israel (Hindi tiyak). Basahin ang artikulo: Girded loins and burning coals: biblical idioms →
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
A “short soul” means not being able to hold out any longer (Numbers 21:4; Judges 16:16). Here the LORD can no longer bear to watch Israel’s misery, and so he is moved to act. Some read it the other way: he grew impatient with Israel and its troubles. But after the people’s turning back, the sense of compassion fits best, and the word for misery is used of suffering under hardship (Deuteronomy 26:7).
Mga kaugnay na talata
- 1 Mga Hukom 2:16
- 4 Mga Bilang 32:41, Deuteronomio 3:14
- 6 1 Mga Hari 11:5, 1 Mga Hari 11:7
- 7 Mga Hukom 2:14, Deuteronomio 32:16–22
- 10 1 Samuel 12:10, Awit 107:28
- 11 Exodo 14:30, Mga Bilang 21:21–25
- 12 Mga Hukom 6:3
- 13 Jeremias 2:13, Mga Hukom 2:12
- 14 Deuteronomio 32:37–38, Jeremias 2:28
- 15 1 Samuel 3:18, 2 Samuel 15:26
- 16 Isaias 63:9, Awit 106:44–45
- 17 Mga Hukom 11:29, Genesis 31:49
- 18 Mga Hukom 11:11
Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.