2 Samuel 19
Tumangis si David para kay Absalom hanggang sa sawayin siya ni Joab dahil nagluluksa siya sa halip na pasalamatan ang kaniyang mga tauhan. Bumalik si David sa Jerusalem, pinatawad si Simei, tinanggap sina Mefiboset at Barzilai, at nagtalo ang Israel at ang Juda tungkol sa hari.
Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.
1Ibinalita kay Joab, “Umiiyak ang hari at nagdadalamhati para kay Absalom.”a 2Kaya ang tagumpay nang araw na iyon ay naging pagluluksa para sa lahat ng kawal, sapagkat narinig nilang sinasabi nang araw na iyon, “Nagdadalamhati ang hari dahil sa kaniyang anak.” 3Nang araw na iyon ay tahimik na pumuslit ang mga kawal pabalik sa lungsod, gaya ng pagpuslit ng mga kawal na nahihiya dahil tumakas sila sa labanan. 4Tinakpan ng hari ang kaniyang mukha at sumigaw nang malakas, “Anak kong Absalom! Absalom, anak ko, anak ko!”
5Pagkatapos ay pumasok si Joab sa bahay na kinaroroonan ng hari at sinabi, “Ipinahiya mo po ngayon ang lahat ng iyong mga lingkod, na sa araw na ito ay nagligtas ng iyong buhay at ng buhay ng iyong mga anak na lalaki at babae, ng iyong mga asawa at ng iyong mga asawang-lingkod, 6dahil iniibig mo ang mga napopoot sa iyo at kinapopootan mo ang mga umiibig sa iyo. Ipinakita mo ngayon na walang halaga sa iyo ang iyong mga pinuno at mga lingkod. Alam ko na ngayon na kung kaming lahat ay namatay ngayon at buhay si Absalom, ituturing mo itong tama. 7Kaya ngayon, tumindig ka po, lumabas ka, at magsalita ka nang may kabaitan sa iyong mga lingkod. Isinusumpa ko sa PANGINOON: kapag hindi ka lumabas, wala ni isang lalaking mananatiling kasama mo ngayong gabi. Iyon ay magiging mas malaking kapahamakan para sa iyo kaysa sa alinmang dumating sa iyo mula pa sa iyong kabataan.”
8Kaya tumindig ang hari at umupo sa pintuang-bayan. Ibinalita sa lahat ng kawal, “Nakaupo ang hari sa pintuang-bayan,” at humarap silang lahat sa kaniya. Samantala, ang Israel ay nagsitakas, ang bawat lalaki sa kaniyang tahanan.
Bumalik si David sa Jerusalem
9Sa lahat ng lipi ng Israel ay nagtatalo ang mga tao sa isa’t isa. “Iniligtas tayo ng hari mula sa kapangyarihan ng ating mga kaaway,” sabi nila. “Iniligtas niya tayo mula sa kapangyarihan ng mga Filisteo. Ngunit ngayon ay tumakas siya palabas ng lupain dahil kay Absalom. 10At si Absalom, na pinahiran natin upang mamahala sa atin, ay namatay sa labanan. Kaya ngayon, bakit wala kayong sinasabi tungkol sa pagbabalik sa hari?”
11Nagpadala si Haring David ng mensaheng ito sa mga paring sina Zadok at Abiatar: “Tanungin ninyo ang matatanda ng Juda, ‘Bakit kayo ang mahuhuli sa lahat sa pagbabalik sa hari sa kaniyang palasyo? Nakarating na sa hari sa kaniyang bahay ang sinasabi ng buong Israel.b 12Kayo ay aking mga kapatid; kayo ay sarili kong buto at laman. Bakit kayo pa ang mahuhuli sa lahat sa pagbabalik sa hari?’ 13At sabihin ninyo kay Amasa, ‘Hindi ba ikaw ay sarili kong buto at laman? Parusahan nawa ako ng Diyos nang mabigat kung hindi kita gagawing pinuno ng aking hukbo mula ngayon kapalit ni Joab.’” 14Sa gayon ay nakuha niya ang puso ng lahat ng taga-Juda na parang iisang tao, at nagpasabi sila sa hari: “Bumalik ka po, ikaw at ang lahat ng iyong mga opisyal.” 15Kaya nagsimulang bumalik ang hari at nakarating sa Jordan. Dumating ang Juda sa Gilgal upang salubungin ang hari at itawid siya sa Jordan. 16Nagmamadaling bumaba si Simei na anak ni Gera, ang Benjaminitang taga-Bahurim, kasama ng mga taga-Juda upang salubungin si Haring David. 17Kasama niya ang isang libong lalaki mula sa Benjamin, at si Ziba na katiwala ng sambahayan ni Saul, kasama ang labinlima niyang anak na lalaki at dalawampu niyang alipin. Nagmamadali silang bumaba sa Jordan sa unahan ng hari. 18Paulit-ulit silang tumawid sa tawiran upang itawid ang sambahayan ng hari at gawin ang anumang naisin niya. Nang patawid na ang hari sa Jordan, nagpatirapa sa harap niya si Simei na anak ni Gera.c 19Sinabi niya sa hari, “Huwag po sana akong ituring na may sala ng aking panginoon. Huwag mo na pong alalahanin ang kasalanang ginawa ng iyong lingkod nang araw na umalis ang aking panginoong hari sa Jerusalem. Kalimutan na po sana ito ng hari. 20Nalalaman ng iyong lingkod na nagkasala ako. Ngunit tingnan mo po, ngayon ay pumarito ako, ang una sa buong sambahayan ni Jose, upang bumaba at salubungin ang aking panginoong hari.”
21Nagsalita si Abisai na anak ni Zeruia, “Hindi po ba dapat patayin si Simei dahil dito? Sinumpa niya ang pinahiran ng PANGINOON!”
22Sinabi ni David, “Mga anak ni Zeruia, ano ang kinalaman ninyo rito? Bakit kayo sumasalungat sa akin ngayon? May papatayin ba sa Israel sa araw na ito? Hindi ko ba alam na ngayon ay hari ako sa Israel?” 23Kaya sinabi ng hari kay Simei, “Hindi ka mamamatay.” At sumumpa ang hari sa kaniya.
24Bumaba rin si Mefiboset na apo ni Saul upang salubungin ang hari. Mula nang araw na umalis ang hari hanggang sa araw na bumalik siya nang ligtas, hindi inalagaan ni Mefiboset ang kaniyang mga paa, hindi inayos ang kaniyang bigote at hindi nilabhan ang kaniyang mga damit. 25Nang dumating siya mula sa Jerusalem upang salubungin ang hari, tinanong siya ng hari, “Bakit hindi ka sumama sa akin, Mefiboset?”d 26Sumagot siya, “Panginoon kong hari, nilinlang po ako ng aking lingkod. Sinabi ng iyong lingkod, ‘Ipasisiya ko ang asno para sa akin upang masakyan ko ito at makasama sa hari,’ sapagkat pilay ang iyong lingkod.e 27Nagsinungaling po siya sa aking panginoong hari tungkol sa iyong lingkod. Ngunit ang aking panginoong hari ay tulad ng isang anghel ng Diyos, kaya gawin mo po ang inaakala mong mabuti. 28Ang buong sambahayan ng aking ama ay walang nararapat kundi kamatayan mula sa aking panginoong hari, ngunit binigyan mo ang iyong lingkod ng lugar sa mga kumakain sa iyong hapag. Kaya anong karapatan pa ang mayroon ako upang humiling pa sa hari?”
29Sinabi sa kaniya ng hari, “Bakit ka pa nagsasalita tungkol sa iyong mga usapin? Ipinasya ko na: kayo ni Ziba ang maghahati sa lupain.” 30Sinabi ni Mefiboset sa hari, “Kunin na po niya ang lahat, ngayong nakauwi nang ligtas ang aking panginoong hari.”
Si David at si Barzilai
31Bumaba rin si Barzilai na Gileadita mula sa Rogelim, at tumawid siya sa Jordan kasama ng hari upang ihatid siya sa kabila ng ilog. 32Napakatanda na ni Barzilai, walumpung taong gulang na siya. Siya ang nagtustos sa mga pangangailangan ng hari habang nananatili ito sa Mahanaim, sapagkat napakayaman niya. 33Sinabi ng hari kay Barzilai, “Tumawid kang kasama ko, at aalagaan kita sa Jerusalem, sa aking tabi.” 34Ngunit sumagot si Barzilai sa hari, “Ilang taon pa po ba ang natitira sa aking buhay, upang umahon pa ako sa Jerusalem kasama ng hari? 35Walumpung taong gulang na ako ngayon. Makikilala ko pa ba ang kaaya-aya sa hindi? Malalasahan pa ba ng iyong lingkod ang kinakain at iniinom niya? Naririnig ko pa ba ang tinig ng mga lalaki at babaing umaawit? Bakit pa magiging dagdag na pasanin ang iyong lingkod sa aking panginoong hari? 36Sasama lamang nang kaunting layo ang iyong lingkod sa kabila ng Jordan kasama ng hari. Bakit pa ako bibigyan ng hari ng ganitong gantimpala? 37Pakisuyo po, hayaan mong bumalik ang iyong lingkod upang mamatay ako sa sarili kong bayan, malapit sa libingan ng aking ama at ina. Ngunit narito ang iyong lingkod na si Kimham. Hayaan mo siyang tumawid kasama ng aking panginoong hari, at gawin mo sa kaniya ang anumang inaakala mong mabuti.”
38Sumagot ang hari, “Tatawid na kasama ko si Kimham, at ako mismo ang gagawa para sa kaniya ng anumang inaakala mong mabuti. At anumang hilingin mo sa akin ay gagawin ko para sa iyo.” 39Kaya tumawid ang buong bayan sa Jordan, at tumawid din ang hari. Hinagkan ng hari si Barzilai at binasbasan siya, at umuwi si Barzilai.
Nagtalo ang Israel at ang Juda
40Nagpatuloy ang hari sa Gilgal, at sumama sa kaniya si Kimham. Ang buong bayan ng Juda ang nagtawid sa hari, at pati ang kalahati ng bayan ng Israel. 41Noon din ay dumating sa hari ang lahat ng taga-Israel at sinabi sa kaniya, “Bakit ka po inagaw ng aming mga kapatid na taga-Juda? Bakit nila itinawid sa Jordan ang hari at ang kaniyang sambahayan, kasama ang lahat ng tauhan ni David?”
42Sumagot ang lahat ng taga-Juda sa mga taga-Israel, “Ginawa namin ito sapagkat malapit naming kamag-anak ang hari. Bakit kayo nagagalit nang ganito? Nakakain ba kami ng anuman sa gastos ng hari? May natanggap ba kaming anumang regalo?”
43Sumagot ang mga taga-Israel sa mga taga-Juda, “Sampung bahagi sa hari ang sa amin, at kay David ay mas malaki ang bahagi namin kaysa sa inyo. Kaya bakit ninyo kami tinatrato na parang walang halaga? Hindi ba kami ang unang nagsabing dapat ibalik ang aming hari?” Ngunit mas mabagsik pang sumagot ang mga taga-Juda kaysa sa mga taga-Israel.f
Mga tala
- a1verse numbers: this verse is 19:3 in Hebrew Bibles.
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
Because Hebrew Bibles begin chapter 19 one verse earlier (see 18:33), this verse and every verse after it in the chapter is one number higher there than here.
- b11the word of all Israel has come to the king: part of the message to Judah. O kaya: a narrator’s note: the talk of all Israel had reached the king; placed at the end of verse 10 (Greek) (Hindi tiyak). Basahin ang artikulo: Punctuation the apostles never wrote →
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
In the Hebrew text this clause stands at the end of the verse, after the question. This translation takes it as part of the message: the other tribes are already talking of bringing David back, so Judah is in danger of being last. It could also be a note from the narrator explaining why David sent the message. The ancient Greek translation places it at the end of verse 10 instead.
- c18they kept crossing the ford: repeated crossings to bring the household over. O kaya: the ferry kept crossing; they crossed the ford (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Hebrew reads literally “and the ford crossed”, which is hard to make sense of. The noun means a ford or crossing place (15:28; 17:16). This translation takes the clause as the men crossing again and again at the ford, as the verb form can describe a repeated action. Others read the noun as a ferry boat that kept crossing, or change one letter to read “they crossed the ford”.
- d25he came from Jerusalem: Mephibosheth set out from the city. O kaya: when he came to Jerusalem; when Jerusalem came to meet the king (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Hebrew says only “he came Jerusalem”. This translation reads it with verse 24, where Mephibosheth “came down” to meet the king: he came from Jerusalem, where he lived (9:13). It could also mean “when he came to Jerusalem”, the meeting taking place once the king had arrived, or “when Jerusalem came”, that is, its people.
- e26I will saddle for myself: Mephibosheth’s own plan, following the Hebrew. Ibang mga manuskrito: Saddle the donkey for me.
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Hebrew has “I will saddle for myself”. The ancient Greek and Syriac translations read “saddle for me”, an order given to Ziba. Either way, Mephibosheth meant to go and needed Ziba’s help to do it.
- f43and also in David I have more than you: following the Hebrew. Ibang mga manuskrito: and I am firstborn rather than you (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Hebrew reads “and also in David”. The ancient Greek translation reads “and I am the firstborn rather than you”, which in Hebrew differs by a few letters, and refers to Reuben, Jacob’s firstborn, among the northern tribes. This translation follows the Hebrew.
Mga kaugnay na talata
- 1 2 Samuel 18:5, 2 Samuel 18:14
- 4 2 Samuel 15:30, 2 Samuel 18:33
- 7 Mga Kawikaan 14:28, Genesis 34:3
- 8 2 Samuel 18:24, 2 Samuel 18:4
- 9 2 Samuel 15:14, Genesis 3:12–13
- 11 2 Samuel 15:29
- 12 2 Samuel 5:1
- 13 2 Samuel 17:25, Ruth 1:17
- 14 Mga Hukom 20:1, Mga Gawa 4:32
- 15 Josue 5:9, 1 Samuel 11:14–15
- 16 1 Mga Hari 2:8, 2 Samuel 16:5–13
- 17 2 Samuel 9:2, 2 Samuel 16:1–4
- 19 1 Samuel 22:15
- 20 Genesis 48:14, Genesis 48:20
- 21 Exodo 22:28, 1 Samuel 26:9
- 22 1 Samuel 11:13, 2 Samuel 16:10
- 23 1 Mga Hari 2:8–9, 1 Mga Hari 2:46
- 25 2 Samuel 16:17
- 27 2 Samuel 14:17, 2 Samuel 14:20
- 28 2 Samuel 9:13, 2 Samuel 9:10
- 31 1 Mga Hari 2:7
- 32 1 Samuel 25:2, Deuteronomio 34:7
- 34 1 Mga Taga-Corinto 7:29, Santiago 4:14
- 35 2 Samuel 15:33, Ezra 2:65
- 37 1 Mga Hari 2:7, Jeremias 41:17
- 39 Genesis 31:55, Ruth 1:14
- 41 Mga Hukom 8:1, Mga Hukom 12:1
- 42 2 Samuel 19:12
- 43 Mga Taga-Galacia 5:20, 2 Samuel 5:1
Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.