2 Samuel 14
Isinaayos ni Joab na hikayatin ng isang matalinong babaing taga-Tekoa si David na pabalikin si Absalom. Bumalik si Absalom, ngunit hindi niya nakita ang hari sa loob ng dalawang taon.
Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.
Si Joab at ang babaing taga-Tekoa
1Nalaman ni Joab na anak ni Zeruia na nakatuon kay Absalom ang puso ng hari.a 2Kaya nagpasugo si Joab sa Tekoa at ipinatawag mula roon ang isang marunong na babae. Sinabi niya rito, “Magkunwari kang nagluluksa. Magsuot ka ng damit-panluksa at huwag kang magpahid ng langis. Kumilos ka na gaya ng isang babaeng matagal nang nagdadalamhati para sa isang namatay. 3Pagkatapos ay pumunta ka sa hari at ganito ang sabihin mo sa kaniya.” At inilagay ni Joab sa kaniyang bibig ang mga salita. 4Nang lumapit sa hari ang babaeng taga-Tekoa, nagpatirapa siya sa lupa at yumukod nang lubos. “Tulungan mo po ako, Mahal na Hari!” sabi niya.
5Tinanong siya ng hari, “Ano ang bumabagabag sa iyo?” Sumagot siya, “Sa kasamaang-palad, balo po ako. Patay na po ang aking asawa. 6Ang iyong lingkod po ay may dalawang anak na lalaki. Nag-away po silang dalawa sa parang, at walang sinumang umawat sa kanila. Sinaktan ng isa ang isa at pinatay siya. 7Ngayon po ay nagbangon laban sa iyong lingkod ang buong angkan. Sinasabi nila, ‘Ibigay mo sa amin ang pumatay sa kaniyang kapatid. Papatayin namin siya bilang kabayaran sa buhay ng kapatid na kaniyang pinatay, at sa gayon ay mawawala rin ang tagapagmana.’ Sa gayon ay papatayin nila ang nag-iisang baga na natitira sa akin, at walang maiiwan sa aking asawa na pangalan o lahi sa ibabaw ng lupa.”
8Sinabi ng hari sa babae, “Umuwi ka na. Mag-uutos ako tungkol sa iyong kaso.” 9Sumagot ang babaeng taga-Tekoa, “Panginoon kong hari, sa akin na po at sa sambahayan ng aking ama mapunta ang pagkakasala, at walang sisihin sa hari at sa kaniyang trono.”
10Sinabi ng hari, “Kung may magsabi sa iyo ng anuman, dalhin mo siya sa akin, at hindi ka na niya gagambalain kailanman.” 11Sinabi niya, “Nakikiusap po ako, sumumpa nawa ang hari sa pangalan ng PANGINOONG iyong Diyos, upang hindi na dagdagan ng tagapaghiganti ng dugo ang pagpatay, at hindi mapatay ang aking anak.” Sinabi ng hari, “Habang buhay ang PANGINOON, wala ni isang buhok ng iyong anak ang mahuhulog sa lupa.” 12Pagkatapos ay sinabi ng babae, “Pakisuyo po, pahintulutan mo ang iyong lingkod na magsabi pa ng isang bagay sa aking panginoong hari.” “Magsalita ka,” sabi niya.
13Sinabi ng babae, “Bakit ka nga po nagbalak ng ganitong bagay laban sa bayan ng Diyos? Sa pagsasalita ng hari ng ganito, hinahatulan niya ang kaniyang sarili, dahil hindi pinauwi ng hari ang sarili niyang anak na itinapon. 14Tayong lahat ay mamamatay; tulad tayo ng tubig na natapon sa lupa, na hindi na maiipon muli. Ngunit hindi kumukuha ng buhay ang Diyos; sa halip ay gumagawa Siya ng mga paraan upang ang itinapon ay hindi manatiling itinakwil mula sa Kaniya.b 15Ngayon po, pumarito ako upang sabihin ito sa aking panginoong hari dahil tinakot ako ng mga tao. Inisip ng iyong lingkod, ‘Kakausapin ko ang hari. Baka sakaling ipagkaloob ng hari ang hiling ng kaniyang lingkod.’ 16Sapagkat makikinig ang hari at ililigtas ang kaniyang lingkod mula sa kamay ng taong nagnanais lumipol sa akin at sa aking anak, at ihiwalay kami sa manang ibinigay ng Diyos. 17Inisip ng iyong lingkod, ‘Bigyan nawa ako ng kapayapaan ng sasabihin ng aking panginoong hari, sapagkat ang aking panginoong hari ay tulad ng isang anghel ng Diyos sa pagkilala sa mabuti at masama.’ Sumaiyo nawa ang PANGINOONG iyong Diyos!”
18Pagkatapos ay sinabi ng hari sa babae, “Huwag mong ilihim sa akin ang anumang itatanong ko sa iyo.” “Magsalita po ang aking panginoong hari,” sabi ng babae. 19Tinanong ng hari, “May kinalaman ba si Joab sa lahat ng ito?” Sumagot ang babae, “Panginoon kong hari, habang buhay ka po, walang sinumang makalilihis sa kanan o sa kaliwa sa anumang sinabi ng aking panginoong hari. Opo, ang iyong lingkod na si Joab ang nag-utos sa akin. Siya ang naglagay ng lahat ng salitang ito sa bibig ng iyong lingkod. 20Ginawa po ito ng iyong lingkod na si Joab upang baguhin ang kalagayan ng mga bagay. Ngunit ang aking panginoon ay kasing-dunong ng isang anghel ng Diyos, at alam niya ang lahat ng nangyayari sa lupain.”
Bumalik si Absalom sa Jerusalem
21Pagkatapos ay sinabi ng hari kay Joab, “Sige, gagawin ko ito. Humayo ka at ibalik mo rito ang binatang si Absalom.”c 22Nagpatirapa si Joab sa lupa, yumukod nang lubos at pinagpala ang hari. “Ngayon,” sabi ni Joab, “nalalaman ng iyong lingkod na kinalulugdan ako ng aking panginoong hari, sapagkat ipinagkaloob ng hari ang hiling ng iyong lingkod.” 23Kaya tumindig si Joab at pumunta sa Geshur, at ibinalik niya si Absalom sa Jerusalem.
24Ngunit sinabi ng hari, “Sa sarili niyang bahay siya pumunta. Hindi siya maaaring humarap sa akin.” Kaya pumunta si Absalom sa sarili niyang bahay at hindi humarap sa hari.
25Sa buong Israel ay walang lalaking lubhang pinupuri dahil sa kaniyang kakisigan na gaya ni Absalom; walang kapintasan sa kaniya mula talampakan hanggang tuktok ng ulo. 26Tuwing nagpapagupit siya ng buhok, na ginagawa niya minsan isang taon dahil bumibigat ito sa kaniya, tinitimbang niya ito, at umaabot ito sa mga 2.3 kilo ayon sa pamantayan ng hari. 27Nagkaroon si Absalom ng tatlong anak na lalaki at isang anak na babae. Tamar ang pangalan ng kaniyang anak na babae, at maganda siyang babae.d
Muling nakita ni Absalom ang hari
28Nanirahan si Absalom sa Jerusalem nang dalawang buong taon nang hindi humaharap sa hari. 29Pagkatapos ay ipinatawag ni Absalom si Joab, upang isugo siya sa hari, ngunit ayaw pumunta ni Joab sa kaniya. Muli siyang nagpatawag sa ikalawang pagkakataon, ngunit ayaw pa ring pumunta ni Joab. 30Kaya sinabi niya sa kaniyang mga lingkod, “Tingnan ninyo ang bukid ni Joab sa tabi ng akin, kung saan may tanim siyang sebada. Humayo kayo at sunugin ninyo ito.” At sinunog ng mga lingkod ni Absalom ang bukid.
31Agad na pumunta si Joab kay Absalom sa bahay nito at sinabi, “Bakit sinunog ng iyong mga lingkod ang aking bukid?” 32Sumagot si Absalom kay Joab, “Nagpasabi ako sa iyo na pumarito ka, upang isugo kita sa hari para itanong, ‘Bakit pa ako bumalik mula sa Geshur? Mas mabuti pa sana kung naroon pa ako.’ Ngayon, hayaan mo akong humarap sa hari. Kung may kasalanan ako, ipapatay niya ako.” 33Kaya pumunta si Joab sa hari at sinabi ito sa kaniya, at ipinatawag ng hari si Absalom. Lumapit si Absalom sa hari at yumukod sa harap niya nang nakasubsob ang mukha sa lupa, at hinagkan ng hari si Absalom.
Mga tala
- a1the king’s heart was on Absalom: his thoughts and longing were turned toward him. O kaya: the king’s heart was against Absalom (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The phrase says only that the king’s heart was “on” Absalom. Coming after 13:39, where David’s grief for Amnon eases and he longs to go out to Absalom, it is taken as longing: Joab sees that David wants his son back but will not act. The same words can mean that the heart is set against someone, and David’s refusal to see Absalom in verse 24 shows that his feelings were mixed. The verse does not settle how much was love and how much was anger.
- b14God does not take away life, but devises plans: God’s way is to restore, not to destroy. O kaya: God does not lift up a life (does not spare anyone from death); God will not take away the life of one who devises plans to bring back the banished (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The words are short and hard to read. Taken as they stand, they say that God does not take away life but makes ways to bring back those who are banished; the king should do the same. Others read “God does not lift up a life”, meaning God does not spare the dead from dying, as part of the picture of the spilled water. Others again change the text slightly to read “God will not take away the life of one who devises plans”, that is, God will not punish the king for bringing his son back. The first reading follows the Hebrew without change and fits the woman’s appeal.
- c21I will do: following the form the Hebrew tradition reads aloud. Ibang mga manuskrito: you have done this thing.
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The written Hebrew text has “you have done this thing”, while the traditional reading, followed here, is “I have done”, meaning “I hereby grant” this. The written form would mean “You have accomplished this”, that is, Joab has won his point. Either way the king agrees to Absalom’s return.
- d27three sons: sons who seem to have died young.
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
In 18:18 Absalom says that he has no son to keep his name alive, so these sons apparently did not survive. The text does not explain this. The ancient Greek translation adds that Tamar became the wife of Rehoboam and mother of Abijah, which the Hebrew does not have (compare 1 Kings 15:2, where Abijam’s mother is Maacah, Absalom’s daughter or granddaughter).
Mga kaugnay na talata
- 1 2 Samuel 13:39, 2 Samuel 2:18
- 2 2 Cronica 11:6, Ruth 3:3
- 3 2 Samuel 14:19, Exodo 4:15
- 4 1 Samuel 25:23, 2 Samuel 1:2
- 7 Mga Bilang 35:19, Mateo 21:38
- 8 Mga Kawikaan 18:13
- 9 1 Samuel 25:24, 1 Mga Hari 2:33
- 11 1 Samuel 14:45, Mga Bilang 35:19
- 13 2 Samuel 13:37–38, 2 Samuel 12:7
- 14 Job 30:23, Mga Bilang 35:28
- 16 1 Samuel 26:19
- 17 1 Samuel 29:9, 2 Samuel 19:27
- 19 2 Samuel 14:3, 1 Samuel 1:26
- 20 2 Samuel 14:17, 2 Samuel 19:27
- 21 2 Samuel 14:11
- 24 Pahayag 22:4
- 25 Isaias 1:6, Deuteronomio 28:35
- 26 Ezekiel 44:20, 2 Samuel 18:9
- 27 2 Samuel 18:18, 2 Samuel 13:1
- 30 Mga Hukom 15:4–5
- 32 Exodo 14:12, 1 Samuel 20:8
- 33 Genesis 33:4, Lucas 15:20
Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.