روت 3
روت به اصرار نعومی شبانه به خرمنگاه میرود و از بوعز میخواهد که ردای خود را بر او بگستراند. بوعز قول میدهد که اگر خویشاوند نزدیکتر این کار را نکند، خود او رهانندهٔ روت شود.
ترجمهشده از متن عبری کدکس لنینگراد وستمینستر. آیهای را برگزینید تا ببینید چرا چنین خوانده میشود. برای خواندن پانوشت، روی حرف کوچک بزنید.
روت در خرمنگاه
1نعومی، مادرشوهرش، به او گفت: «دخترم، آیا وقت آن نرسیده که برایت خانهای امن بیابم تا زندگیات خوب باشد؟ 2بوعز، که با دختران جوانش کار میکردی، خویشاوند ماست، مگر نه؟ امشب او در خرمنگاه جو باد میدهد. 3پس خود را بشوی، روغن معطر بزن، لباس خوب بپوش و به خرمنگاه برو. اما تا خوردن و نوشیدن آن مرد تمام نشده، خود را به او نشان نده. 4وقتی دراز کشید، جایی را که خوابیده است به خاطر بسپار. سپس نزد او برو، پاهایش را برهنه کن و همانجا دراز بکش. او به تو خواهد گفت چه باید بکنی.»a 5روت به او پاسخ داد: «هر چه به من بگویی انجام میدهم.» 6پس به خرمنگاه رفت و درست همانطور که مادرشوهرش به او گفته بود عمل کرد. 7بوعز خورد و نوشید و سرحال شد. او رفت و در انتهای تودهٔ غله دراز کشید. آنگاه روت آهسته آمد، پاهایش را برهنه کرد و دراز کشید. 8نیمهشب آن مرد هراسان از خواب پرید و غلت زد. زنی نزد پاهایش خوابیده بود! 9او پرسید: «تو کیستی؟» روت پاسخ داد: «من روت، کنیز شما هستم. بال ردای خود را بر کنیزتان بگسترانید، زیرا شما خویشاوند رهانندهٔ ما هستید.»b 10او گفت: «خداوند تو را برکت دهد، دخترم! این محبت پایداری که اکنون نشان دادی از آنچه پیشتر نشان دادی بزرگتر است، زیرا برای یافتن شوهر در پی مردان جوان، چه فقیر و چه ثروتمند، نرفتی. 11پس اکنون، دخترم، نترس. هر چه بخواهی برایت انجام میدهم. همهٔ شهر میدانند که تو زنی بسیار شایستهای. 12درست است که من خویشاوند رهانندهام، اما خویشاوند رهانندهٔ دیگری هست که از من نزدیکتر است. 13امشب اینجا بمان. صبح، اگر او بخواهد خویشاوند رهانندهٔ تو باشد، چه بهتر؛ بگذار چنین کند. اما اگر نخواهد تو را برهاند، به حیات خداوند سوگند که خودم تو را میرهانم. تا صبح همینجا بخواب.» 14پس تا صبح نزد پاهایش خوابید، اما پیش از آنکه هوا آنقدر روشن شود که کسی دیگری را بشناسد، برخاست. و بوعز گفت: «نباید کسی بداند که این زن به خرمنگاه آمده است.» 15سپس گفت: «شالی را که بر دوش داری بیاور و باز نگه دار.» وقتی آن را باز نگه داشت، او شش پیمانه جو در آن ریخت و بار را بر دوش او گذاشت. سپس بوعز به شهر رفت.cd 16وقتی نزد مادرشوهرش آمد، نعومی گفت: «دخترم، کارت به کجا کشید؟» آنگاه روت هر آنچه آن مرد برایش کرده بود به او گفت. 17روت گفت: «او این شش پیمانه جو را به من داد. به من گفت: “دستخالی نزد مادرشوهرت برنگرد.”» 18نعومی گفت: «دخترم، آرام همینجا بمان تا ببینی کار به کجا میانجامد. آن مرد آرام نخواهد گرفت تا امروز این کار را به پایان نرساند.»
یادداشتها
- a4uncover his feet: turn back the covering from the place of his feet. گزینههای دیگری که بررسی شد: uncover the place of his legs; a veiled way of saying she is to offer herself to him. خواندن مقاله: Girded loins and burning coals: biblical idioms ←
چرا متن ما چنین خوانده میشود
The word for “feet” here is not the common one; it means the place of the feet, the area at a sleeper’s feet and legs (the same word comes in Daniel 10:6 for the legs). Ruth is to fold back Boaz’s cloak there and lie down at his feet, the place of a servant. It is a silent request that he will understand when he wakes. “Feet” can be a modest way of naming the private parts elsewhere (Isaiah 7:20), and the words “lie down”, “know” and “uncover” can all carry a sexual sense, so the scene is told with tension. But the story shows nothing improper happening: Boaz praises Ruth as a woman of worth (verse 11), keeps her safe till morning, and protects her name (verse 14).
- b9spread your wing over: take me as your wife and under your protection. گزینههای دیگری که بررسی شد: spread your garment over. خواندن مقاله: Girded loins and burning coals: biblical idioms ←
چرا متن ما چنین خوانده میشود
The word means a wing, and also the corner or edge of a garment. Spreading the corner of one’s garment over a woman was a sign of taking her as wife (Ezekiel 16:8, where God says “I spread my wing over you ... and you became mine”; compare Deuteronomy 22:30). Boaz had prayed that Ruth would find a full reward from the LORD, “under whose wings you have come to take refuge” (2:12). Now she asks Boaz himself to be the answer to that prayer.
- c15six of barley: six measures of an unnamed size. یا: six seahs; six ephahs; six scoops (نامطمئن).
چرا متن ما چنین خوانده میشود
The Hebrew says only “six of barley” and does not name the measure. Six ephahs (about 120 quarts) would be far too much for one woman to carry; six seahs (a seah is a third of an ephah) would still be very heavy. The measure may have been a smaller scoop or the like. All that is certain is that it was a generous gift that Ruth could carry.
- d15he went into the town: the received text. نسخههای خطی دیگر: she went into the town.
چرا متن ما چنین خوانده میشود
The Hebrew text says “he went”, that is Boaz went into the town. Some Hebrew manuscripts and ancient translations read “she went”, which fits the next verse, where Ruth comes to Naomi. The received text is followed; both are true in the story, since Boaz goes to the town gate (4:1) and Ruth goes home.
ارجاعها
- 1 روت 1:9, اول تیموتائوس 5:8
- 2 تثنیه 25:5–10, روت 2:20–23
- 3 دوم سموئیل 14:2, اول تیموتائوس 2:9–10
- 5 کولسیان 3:20
- 6 امثال 1:8
- 7 داوران 19:6, استر 1:10
- 9 حزقیال 16:8, روت 2:20
- 10 روت 2:20, روت 1:8
- 11 امثال 31:29–31, امثال 31:10
- 12 روت 4:1, اول تسالونیکیان 4:6
- 13 روت 4:5, ارمیا 4:2
- 14 دوم قرنتیان 8:21, رومیان 14:16
- 15 اشعیا 32:8, غلاطیان 6:10
- 18 مزمور 37:3–5, اشعیا 28:16
از OpenBible.info (CC BY)، برگزیده با رأی خوانندگان آن. بخشی از ترجمه نیست.