Josue 14
Si Caleb, na walumpu’t limang taong gulang na, ay humingi ng kaburulang ipinangako sa kaniya, at ibinigay sa kaniya ni Josue ang Hebron.
Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.
Ang paghahati ng mana sa Canaan
1Ito ang mga lupaing tinanggap ng mga Israelita bilang kanilang mana sa lupain ng Canaan. Si Eleazar na pari, si Josue na anak ni Nun at ang mga pinuno ng mga sambahayan ng mga lipi ng Israel ang nagtakda ng mga lupaing ito sa kanila. 2Itinakda sa pamamagitan ng palabunutan ang kanilang mana, gaya ng iniutos ng PANGINOON sa pamamagitan ni Moises, para sa siyam at kalahating lipi. 3Naibigay na ni Moises sa dalawa at kalahating lipi ang kanilang mana sa silangan ng Jordan, ngunit hindi niya binigyan ng mana ang mga Levita kasama ng iba. 4Ang mga inapo ni Jose ay naging dalawang lipi, ang Manases at ang Efraim. Hindi binigyan ng bahagi ng lupain ang mga Levita, kundi mga bayan lamang na matitirhan, kasama ang mga pastulan sa palibot ng mga ito para sa kanilang mga kawan at bakahan. 5Ginawa ng mga Israelita ang gaya ng iniutos ng PANGINOON kay Moises, at hinati nila ang lupain.
Tinanggap ni Caleb ang Hebron
6Dumating kay Josue sa Gilgal ang mga lalaki ng Juda. Nagsalita sa kaniya si Caleb na anak ni Jefune na Kenizita: “Alam mo ang sinabi ng PANGINOON kay Moises na tao ng Diyos sa Kadesh-barnea tungkol sa iyo at sa akin. 7Apatnapung taong gulang ako nang suguin ako ni Moises na lingkod ng PANGINOON mula sa Kadesh-barnea upang siyasatin ang lupain. Nagdala ako sa kaniya ng ulat na tapat sa nasa aking puso. 8Pinanghina ng loob ng mga kasama kong umahon ang bayan, ngunit ako ay sumunod sa PANGINOON na aking Diyos nang buong puso. 9Nang araw na iyon ay sumumpa si Moises: ‘Tiyak na ang lupaing tinapakan mo ay magiging mana mo at ng iyong mga inapo magpakailanman, sapagkat sumunod ka sa PANGINOON na aking Diyos nang buong puso.’ 10Ngayon, iningatan akong buhay ng PANGINOON, gaya ng ipinangako Niya, sa loob ng apatnapu’t limang taon mula nang sabihin Niya ito kay Moises, habang naglalakbay ang Israel sa ilang. At narito ako ngayon, walumpu’t limang taong gulang na. 11Ngayon ay kasinlakas ko pa rin noong araw na suguin ako ni Moises. Ang lakas ko ngayon ay gaya ng lakas ko noon, para sa digmaan at sa paglabas at pagpasok. 12Kaya ngayon, ibigay mo sa akin ang kaburulang ito na ipinangako sa akin ng PANGINOON nang araw na iyon. Ikaw mismo ang nakarinig noon na naroon ang mga Anakita at malalaking lungsod na may pader. Baka sakaling makasama ko ang PANGINOON at mapalayas ko sila, gaya ng sinabi ng PANGINOON.” 13Binasbasan siya ni Josue at ibinigay ang Hebron kay Caleb na anak ni Jefune bilang kaniyang mana. 14Kaya ang Hebron ay naging mana ni Caleb na anak ni Jefune na Kenizita hanggang ngayon, sapagkat sumunod siya sa PANGINOON, ang Diyos ng Israel, nang buong puso. 15Ang Hebron ay dating tinatawag na Kiriat-arba, ayon kay Arba, ang pinakadakilang tao sa mga Anakita. At nagkaroon ng kapayapaan ang lupain mula sa digmaan.
Mga kaugnay na talata
- 1 Mga Bilang 34:17–29
- 2 Mga Bilang 33:54, Mga Bilang 34:13
- 3 Josue 13:14, Josue 13:8
- 4 Genesis 48:5, 1 Cronica 5:1–2
- 5 Josue 21:2
- 6 Mga Bilang 14:30, Mga Bilang 13:6
- 7 Mga Bilang 13:6
- 8 Mga Bilang 14:24, Deuteronomio 1:36
- 9 Josue 1:3, Deuteronomio 1:36
- 11 Deuteronomio 34:7, Awit 103:5
- 12 Mga Taga-Filipos 4:13, Mga Hebreo 11:33
- 13 Mga Hukom 1:20, Josue 22:6
- 14 Josue 14:8–9, 1 Mga Taga-Corinto 15:58
- 15 Josue 11:23, Genesis 23:2
Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.