Josue 4
Kumuha ang labindalawang lalaki ng labindalawang bato mula sa ilog upang itayo bilang alaala sa Gilgal. Nang umahon ang mga pari mula sa Jordan, bumalik ang tubig.
Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.
Labindalawang bato mula sa Jordan
1Nang matapos tumawid sa Jordan ang buong bansa, sinabi ng PANGINOON kay Josue, 2“Pumili kayo ng labindalawang lalaki mula sa bayan, isang lalaki mula sa bawat lipi. 3Pagkatapos ay utusan ninyo sila: ‘Pumulot kayo ng labindalawang bato mula rito sa gitna ng Jordan, mula mismo sa lugar na tinayuang matatag ng mga pari. Dalhin ninyo ang mga ito sa inyong pagtawid, at ilapag sa lugar na inyong pagkakampuhan ngayong gabi.’”a
4Kaya tinipon ni Josue ang labindalawang lalaking pinili niya mula sa mga Israelita, isa mula sa bawat lipi. 5Sinabi ni Josue sa kanila, “Pumunta kayo sa unahan ng kaban ng PANGINOONG inyong Diyos, sa gitna ng Jordan. Ang bawat isa sa inyo ay magpapasan ng isang bato sa kaniyang balikat, isa para sa bawat lipi ng mga Israelita, 6upang ito ay maging tanda sa gitna ninyo. Sa darating na panahon, kapag nagtanong ang inyong mga anak, ‘Ano ang kahulugan ng mga batong ito para sa inyo?’ 7sabihin ninyo sa kanila, ‘Naputol ang tubig ng Jordan sa harap ng Kaban ng Tipan ng PANGINOON. Nang tumawid ito sa Jordan, naputol ang tubig ng Jordan.’ Ang mga batong ito ay magiging alaala para sa mga Israelita magpakailanman.” 8Ginawa ng mga Israelita ang iniutos ni Josue. Pumulot sila ng labindalawang bato mula sa gitna ng Jordan, isa para sa bawat lipi ng mga Israelita, gaya ng sinabi ng PANGINOON kay Josue. Dinala nila ang mga ito sa kanilang pagtawid hanggang sa lugar na kanilang pagkakampuhan at inilapag doon. 9Nagtayo rin si Josue ng labindalawang bato sa gitna ng Jordan, sa lugar na tinayuan ng mga paring nagbubuhat ng Kaban ng Tipan. Naroon pa ang mga ito hanggang ngayon.b 10Nanatiling nakatayo sa gitna ng Jordan ang mga paring nagbubuhat ng kaban hanggang sa magawa ang lahat ng iniutos ng PANGINOON kay Josue na sabihin sa bayan, gaya ng iniutos ni Moises kay Josue. At nagmadaling tumawid ang bayan. 11Nang matapos tumawid ang buong bayan, tumawid ang kaban ng PANGINOON at ang mga pari sa harap ng bayan.c 12Tumawid ang mga Rubenita, ang mga Gadita at ang kalahating lipi ni Manases nang handa sa digmaan, sa unahan ng mga Israelita, gaya ng sinabi sa kanila ni Moises. 13Mga 40,000 lalaking nasasandatahan para sa digmaan ang tumawid sa harap ng PANGINOON, handang lumaban, patungo sa mga kapatagan ng Jerico.
14Nang araw na iyon ay itinaas ng PANGINOON si Josue sa paningin ng buong Israel, at iginalang nila siya nang may takot habang siya ay nabubuhay, gaya ng paggalang nila kay Moises.d
Itinayo ang mga bato sa Gilgal
15Sinabi ng PANGINOON kay Josue, 16“Utusan mo ang mga paring nagbubuhat ng Kaban ng Patotoo na umahon mula sa Jordan.” 17Kaya inutusan ni Josue ang mga pari, “Umahon kayo mula sa Jordan.” 18Nang umahon mula sa gitna ng Jordan ang mga paring nagbubuhat ng Kaban ng Tipan ng PANGINOON, at tumapak ang talampakan ng kanilang mga paa sa tuyong lupa, bumalik ang tubig ng Jordan sa kinalalagyan nito at umapaw sa lahat ng pampang nito gaya ng dati. 19Sa ikasampung araw ng unang buwan ay umahon ang bayan mula sa Jordan at nagkampo sa Gilgal, sa silangang hangganan ng Jerico. 20Itinayo ni Josue sa Gilgal ang labindalawang batong kinuha nila mula sa Jordan. 21Pagkatapos ay sinabi niya sa mga Israelita, “Sa darating na panahon, kapag nagtanong ang inyong mga anak sa kanilang mga magulang, ‘Ano ang kahulugan ng mga batong ito?’ 22ipaliwanag ninyo ito sa inyong mga anak: ‘Tumawid ang Israel sa Jordang ito sa tuyong lupa.’ 23Sapagkat pinatuyo ng PANGINOONG inyong Diyos ang tubig ng Jordan sa unahan ninyo hanggang sa kayo ay makatawid, gaya ng ginawa ng PANGINOONG inyong Diyos sa Dagat na Pula, nang patuyuin Niya ito sa unahan natin hanggang sa tayo ay makatawid,e 24upang malaman ng lahat ng mga bayan sa lupa kung gaano kamakapangyarihan ang kamay ng PANGINOON, at upang kayo ay matakot sa PANGINOONG inyong Diyos magpakailanman.”f
Mga tala
- a3firmly: the priests’ feet stood fixed in one place. O kaya: take up twelve stones that have been made ready; the place where the priests’ feet were set (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The word comes from a verb meaning “to make firm” or “to make ready”. The same form in 3:17 says the priests stood firm on dry ground in the middle of the Jordan, and that is the sense taken here. The accents of the Hebrew text join the word to what follows, which allows another reading: “prepare twelve stones”, that is, have them made ready to carry.
- b9a second set of twelve stones, set up in the riverbed itself. O kaya: the same twelve stones as in verses 8 and 20, taken from the middle of the Jordan (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The verse says the stones were set up “in the middle of the Jordan”, where the priests had stood, while the stones the men carried were set up at Gilgal (verses 8, 20). Putting “twelve stones” first in the sentence suggests a new subject, and the ancient Greek translation reads “other twelve stones”. Some take the verse to describe the same stones as verse 8, reading “in the middle of the Jordan” as where they were taken from, but the wording speaks of setting them up in that place.
- c11before the people: in front of them, in their sight. O kaya: in full view of the people; ahead of the people, at their head (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The phrase can mean “in the sight of” the people, who watched the ark come out, or “ahead of” them, as the ark again took its place at the head of the people (3:6). Both fit; the wording is kept open.
- d14all the days of his life: Joshua’s life. O kaya: just as they had feared Moses all the days of Moses’ life (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
In the Hebrew the phrase comes after “Moses”, so it could mean that Israel feared Moses all his life. But the point of the verse is how Joshua was regarded from that day on, and the phrase is taken with “they feared him”.
- e23the answer to the children ends with verse 22; verses 23-24 are Joshua’s words to Israel. O kaya: verses 23-24 continue the parents’ answer (Hindi tiyak). Basahin ang artikulo: Punctuation the apostles never wrote →
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Hebrew has no quotation marks. Verse 23 begins “for” and speaks of what God did “before you ... until you crossed”, which fits Joshua speaking to those who had just crossed. The words could also be heard as part of what the parents are to tell their children.
- f24so that you may fear: Israel is the one who is to fear. Pinag-isipan din: so that they [the peoples] may fear the LORD your God.
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The verb form in the Hebrew is unusual after “so that”. With a small change of its vowels it would read “so that they may fear”, carrying on the subject “all the peoples of the earth”. The text as written says “you”, and that is followed here.
Mga kaugnay na talata
- 1 Deuteronomio 27:2, Josue 3:17
- 2 Josue 3:12
- 3 Josue 4:19–20, Josue 3:13
- 6 Exodo 13:14, Josue 4:21
- 7 Exodo 12:14, Exodo 28:12
- 9 1 Samuel 7:12
- 10 Josue 3:13
- 11 Josue 3:8
- 14 Josue 3:7, 2 Cronica 30:12
- 17 Genesis 8:16–18
- 18 Josue 3:15
- 19 Josue 5:9, Mikas 6:5
- 20 Josue 4:3, Josue 4:8
- 21 Josue 4:6, Awit 145:4–7
- 22 Josue 3:17, Isaias 51:10
- 23 Exodo 14:21, Isaias 43:16
- 24 Awit 106:8, 1 Mga Hari 8:42–43
Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.