ማቴዎስ 20

¹መንግሥተ ሰማያት እንዲህ ናትና፤ አንድ የእርሻ ባለቤት በወይን ቦታው የሚሠሩ ሠራተኞችን ለመቅጠር ገና ጎሕ ሲቀድ ወጣ። ²ከሠራተኞቹም ጋር በተለመደው የአንድ ቀን ደመወዝ ተስማምቶ ወደ ወይን ቦታው ላካቸው። ³ከጠዋቱ ሦስት ሰዓት ገደማ ወጥቶ ሌሎች ሰዎች ሥራ ሳይኖራቸው በገበያ ቦታ ቆመው አየ። ⁴“እናንተም ወደ ወይን ቦታው ሂዱ” አላቸው፤ “ተገቢውንም ክፍያ እሰጣችኋለሁ።” ⁵ስለዚህ ሄዱ። እኩለ ቀን ገደማ እንደገና ወጣ፤ ከቀኑ ዘጠኝ ሰዓት ገደማም ወጣ፤ እንደዚያውም አደረገ። ⁶ከዚያም ከቀኑ አሥራ አንድ ሰዓት ገደማ ወጥቶ ሌሎች ሰዎች በዚያ ቆመው አገኘ። “ቀኑን ሙሉ ምንም ሳትሠሩ ለምን እዚህ ቆማችኋል?” ሲል ጠየቃቸው። ⁷“ማንም ስላልቀጠረን ነው” ብለው መለሱለት። “እናንተም ወደ ወይን ቦታው ሂዱ” አላቸው። ⁸በመሸ ጊዜ የወይን ቦታው ባለቤት የሥራ ኃላፊውን “ሠራተኞቹን ጠርተህ ደመወዛቸውን ክፈላቸው። በመጨረሻ ከተቀጠሩት ጀምረህ በመጀመሪያ በተቀጠሩት ጨርስ” አለው። ⁹ከቀኑ አሥራ አንድ ሰዓት ገደማ የተቀጠሩት መጡ፤ እያንዳንዳቸውም የሙሉ ቀን ደመወዝ ተሰጣቸው። ¹⁰ስለዚህ የመጀመሪያዎቹ በመጡ ጊዜ ብዙ እንደሚያገኙ ጠበቁ። ነገር ግን እነርሱም እያንዳንዳቸው የአንድ ቀን ደመወዝ ተከፈላቸው። ¹¹ደመወዛቸውንም በተቀበሉ ጊዜ በባለቤቱ ላይ ማጉረምረም ጀመሩ። ¹²“እነዚህ በመጨረሻ የመጡት አንድ ሰዓት ብቻ ሠሩ” አሉ፤ “እኛ ግን ቀኑን ሙሉ በሚያቃጥል ሙቀት ሸክሙን ተሸክመን ሳለ ከእኛ ጋር እኩል አደረግሃቸው።” ¹³እርሱ ግን ከእነርሱ ለአንዱ እንዲህ ሲል መለሰለት፦ “ወዳጄ፣ ምንም አልበደልሁህም። ከእኔ ጋር የተስማማኸው በአንድ ቀን ደመወዝ አልነበረምን? ¹⁴የአንተ የሆነውን ወስደህ መንገድህን ሂድ። ለዚህ በመጨረሻ ለመጣው ሠራተኛ ለአንተ የሰጠሁትን ያህል መስጠት ፈቃዴ ነው። ¹⁵በገዛ ንብረቴ የፈለግሁትን ለማድረግ መብት የለኝምን? ወይስ በልግስናዬ በክፉ ዓይን ታያለህን?” ¹⁶እንዲሁም ኋለኞች የሆኑት ፊተኞች፣ ፊተኞች የሆኑትም ኋለኞች ይሆናሉ።»^a

¹⁷ኢየሱስ ወደ ኢየሩሳሌም እየወጣ ሳለ አሥራ ሁለቱን ደቀ መዛሙርት ከሌሎቹ ለይቶ ወሰዳቸው፤ በመንገድም ሲሄዱ ተናገራቸው። ¹⁸«አሁን ወደ ኢየሩሳሌም እየወጣን ነው። በዚያም የሰው ልጅ ለካህናት አለቆችና ለሕግ መምህራን ተላልፎ ይሰጣል። እነርሱም ሞት ይፈርዱበታል፤ ¹⁹ለአሕዛብም አሳልፈው ይሰጡታል፤ አሕዛብም ያፌዙበታል፣ ይገርፉታል፣ ይሰቅሉታልም። በሦስተኛውም ቀን ከሞት ይነሣል።»

²⁰በዚያን ጊዜ የዘብዴዎስ ልጆች እናት ከልጆቿ ጋር ወደ እርሱ ቀረበች፤ በፊቱም ተንበርክካ አንድ ነገር እንዲያደርግላት ለመነችው። ²¹«ምን ትፈልጊያለሽ?» ብሎ ጠየቃት። እርስዋም «በመንግሥትህ እነዚህ ሁለቱ ልጆቼ አንዱ በቀኝህ አንዱም በግራህ ከአንተ ጋር እንዲቀመጡ ቃል ግባልኝ» አለችው። ²²ኢየሱስም እንዲህ ሲል መለሰ፦ «የምትለምኑትን አታውቁም። እኔ ልጠጣው ያለውን ጽዋ ልትጠጡት ትችላላችሁ?»^b «እንችላለን» ብለው መለሱለት። ²³እንዲህም አላቸው፦ «ጽዋዬን በእርግጥ ትጠጣላችሁ። በቀኜና በግራዬ ያሉትን ስፍራዎች ግን የምሰጠው እኔ አይደለሁም፤ ስፍራዎቹ አባቴ ላዘጋጀላቸው ሰዎች ናቸው።»

²⁴ሌሎቹ አሥሩ ይህን በሰሙ ጊዜ በሁለቱ ወንድማማቾች እጅግ ተናደዱ። ²⁵ኢየሱስም በአንድነት ጠርቷቸው እንዲህ አለ፦ «በአሕዛብ መካከል ገዦች በሕዝባቸው ላይ እንደ ጌቶች እንደሚሠለጥኑ፣ ኃያላኑም ሥልጣናቸውን በላያቸው እንደሚያሳዩ ታውቃላችሁ። ²⁶በእናንተ ዘንድ ግን እንዲህ መሆን የለበትም። ከእናንተ ማንም ታላቅ ሊሆን ቢፈልግ የቀሩትን ማገልገል አለበት። ²⁷ከእናንተም ማንም ፊተኛ ሊሆን ቢፈልግ ባሪያችሁ መሆን አለበት። ²⁸የሰው ልጅም እንዲሁ ነው፤ የመጣው ሌሎች እንዲያገለግሉት አይደለም። የመጣው ሊያገለግላቸውና ሕይወቱን ለብዙዎች ቤዛ አድርጎ ሊሰጥ ነው።»^c

²⁹እርሱና ደቀ መዛሙርቱ ከኢያሪኮ ሲወጡ ብዙ ሕዝብ ከኋላው ተከተለው። ³⁰ሁለት ዓይነ ስውራን በመንገድ ዳር ተቀምጠው ነበር። ኢየሱስ በዚያ እንደሚያልፍ ሰምተው «ጌታ ሆይ፣ የዳዊት ልጅ፣ ማረን!» እያሉ ይጮኹ ጀመር። ³¹ሕዝቡም ዝም እንዲሉ ተቆጧቸው፤ እነርሱ ግን «ጌታ ሆይ፣ የዳዊት ልጅ፣ ማረን!» እያሉ ይበልጥ ጮኹ። ³²ኢየሱስ ቆም ብሎ ጠራቸው። «ምን እንዳደርግላችሁ ትወዳላችሁ?» ብሎ ጠየቃቸው። ³³«ጌታ ሆይ» አሉት፤ «ዓይኖቻችን እንዲከፈቱ እንፈልጋለን።» ³⁴ኢየሱስም በጣም አዘነላቸውና ዓይኖቻቸውን ዳሰሰ። ወዲያውም ማየት ቻሉ፤ ተከተሉትም።