ማቴዎስ 25

¹በዚያን ጊዜ መንግሥተ ሰማያት በሰርግ ላይ ሚዜዎች የነበሩ አሥር ልጃገረዶችን ትመስላለች። እነርሱም መብራቶቻቸውን ይዘው ሙሽራውን ለመቀበል ወጡ።^{a 2}ከእነርሱ አምስቱ ሞኞች፣ አምስቱ ደግሞ ብልሆች ነበሩ። ³ሞኞቹ መብራቶቻቸውን ያዙ፤ ነገር ግን ከእነርሱ ጋር ዘይት አልወሰዱም።^{b 4}ብልሆቹ ግን ከመብራቶቻቸው ጋር በብልቃጦች ዘይት ያዙ። ⁵ሙሽራው መምጣቱን ባዘገየ ጊዜ ሁሉም እንቅልፍ ይዟቸው ተኙ። ⁶በእኩለ ሌሊትም “ሙሽራው ደርሷል! ልትቀበሉት ውጡ።” የሚል ጩኸት ተሰማ። ⁷በዚያን ጊዜ ልጃገረዶቹ ሁሉ ነቅተው መብራቶቻቸውን አዘጋጁ። ⁸ሞኞቹም ብልሆቹን፦ “ከዘይታችሁ አካፍሉን፤ መብራቶቻችን እየጠፉ ነው።” አሏቸው። ⁹ብልሆቹ ግን፦ “አንችልም፤ ለእኛም ለእናንተም አይበቃም። ይልቅስ ወደ ዘይት ሻጮች ሄዳችሁ የራሳችሁን ግዙ።” ብለው መለሱላቸው። ¹⁰ሊገዙ ሄደው ሳሉ ሙሽራው ደረሰ። ተዘጋጅተው የነበሩትም ከእርሱ ጋር ወደ ሠርጉ ግብዣ ገቡ፤ በሩም ተዘጋ። ¹¹ከጊዜ በኋላ ሌሎቹ ልጃገረዶች ደግሞ መጡ። “ጌታ ሆይ፣ ጌታ ሆይ፣ በሩን ክፈትልን!” ብለው ጮኹ። ¹²እርሱ ግን፦ “እውነት እላችኋለሁ፣ አላውቃችሁም።” ብሎ መለሰ። ¹³ስለዚህ ንቁ፤ ቀኑንም ሆነ ሰዓቱን አታውቁምና።^c

¹⁴ደግሞም ወደ ውጭ አገር ሊሄድ የተነሣን ሰው ይመስላል። እርሱም የራሱን ባሪያዎች ጠርቶ ንብረቱን አስረከባቸው። ¹⁵ለአንዱ አምስት ከረጢት ብር፣ ለሌላው ሁለት፣ ለሦስተኛው ደግሞ አንድ ሰጠ፤ ለእያንዳንዱ እንደ ችሎታው ሰጠው። ከዚያም ተነሥቶ ሄደ። ወዲያውኑም ¹⁶አምስቱን ከረጢት የተቀበለው ባሪያ ሄዶ ነገደባቸው፤ ሌላ አምስትም አተረፈ። ¹⁷እንዲሁም ሁለት የተቀበለው ሌላ ሁለት አተረፈ። ¹⁸አንድ ብቻ የተቀበለው ባሪያ ግን ሄዶ መሬት ቆፍሮ የጌታውን ገንዘብ ቀበረ። ¹⁹ከብዙ ጊዜ በኋላ የእነዚያ ባሪያዎች ጌታ ተመልሶ ከእነርሱ ጋር ሒሳብ ተሳሰበ። ²⁰አምስት ከረጢት ብር የተቀበለው ቀርቦ ሌላ አምስት አመጣ። “ጌታዬ፣ አምስት ከረጢት ብር በእጄ አስረክበኸኝ ነበር። ይኸው፣ ሌላ አምስት አትርፌያለሁ።” አለ። ²¹ጌታውም፦ “ጎበዝ! አንተ በጎና ታማኝ ባሪያ ነህ። በትንሽ ነገር ታማኝ ሆነህ ተገኝተሃል፤ በታላቅ ነገር ላይ እሾምሃለሁ። ግባና የጌታህን ደስታ ተካፈል።” ብሎ መለሰለት። ²²ሁለት ከረጢት ብር የተቀበለውም ደግሞ ቀረበ። “ጌታዬ፣ ሁለት ከረጢት ብር በእጄ አስረክበኸኝ ነበር። ይኸው፣ ሌላ ሁለት አትርፌያለሁ።” አለ። ²³ጌታውም፦ “ጎበዝ! አንተ በጎና ታማኝ ባሪያ ነህ። በትንሽ ነገር ታማኝ ሆነህ ተገኝተሃል፤ በታላቅ ነገር ላይ እሾምሃለሁ። ግባና የጌታህን ደስታ ተካፈል።” ብሎ መለሰለት። ²⁴ከዚያም አንድ ከረጢት ብር የተቀበለው ቀረበና እንዲህ አለ፦ “ጌታዬ፣ ምን ያህል ጨካኝ ሰው እንደ ሆንክ አውቅ ነበር። ያልዘራኸውን እርሻ ታጭዳለህ፤ ዘር ባልበተንክበትም እህል ትሰበስባለህ። ²⁵ፈራሁ፤ ስለዚህ ሄጄ የብር ከረጢትህን በመሬት ውስጥ ቀበርኩት። ይኸውልህ፣ የአንተ የሆነውን ውሰድ።” ²⁶ጌታውም እንዲህ ብሎ መለሰለት፦ “አንተ ክፉና ሰነፍ ባሪያ! ታዲያ ባልዘራሁበት እንደማጭድ፣ ባልበተንኩበትም እንደምሰበስብ ታውቅ ነበር? ²⁷እንግዲያውስ ገንዘቤን ለገንዘብ ለዋጮች መስጠት ነበረብህ። ስመለስ ቢያንስ የእኔን ከወለድ ጋር እቀበል ነበር። ²⁸እንግዲህ የብሩን ከረጢት ከእርሱ ውሰዱና አሥር ከረጢት ላለው ባሪያ ስጡት። ²⁹ላለው ሁሉ ይጨመርለታልና፤ ከበቂ በላይም ይኖረዋል። የሌለው ግን ያለው እንኳ ይወሰድበታል። ³⁰ይህን የማይረባ ባሪያ ወደ ውጭ ወደ ጨለማው ጣሉት፤ በዚያ ሰዎች ያለቅሳሉ፤ ጥርሳቸውንም ያፋጫሉ።”

³¹የሰው ልጅ በክብሩ፣ መላእክትም ሁሉ ከእርሱ ጋር ሆነው ይመጣል። በዚያን ጊዜ በክብሩ ዙፋን ላይ ይቀመጣል። ³²የዓለም ሕዝቦች ሁሉ በፊቱ ይሰበሰባሉ። እረኛ በጎችን ከፍየሎች እንደሚለይ፣ እርሱም ሰዎቹን ለሁለት ይለያቸዋል። ³³በጎቹን በቀኙ፣ ፍየሎቹን ደግሞ በግራው ያቆማቸዋል። ³⁴በዚያን ጊዜ ንጉሡ በቀኙ ያሉትን እንዲህ ይላቸዋል፦ “እናንተ አባቴ የባረካችሁ፣ ኑ። ለእናንተ የተዘጋጀችው መንግሥት ዓለም ከተመሠረተ ጀምሮ ስትጠብቃችሁ ኖራለች፤ አሁን ውረሷት። ³⁵ምክንያቱም ተርቤ ሳለሁ አበላችሁኝ፤ ተጠምቼ ሳለሁ አጠጣችሁኝ፤ እንግዳ ሆኜ ሳለሁ ወደ ቤታችሁ ተቀበላችሁኝ፤ ³⁶ልብስ በሌለኝ ጊዜ አለበሳችሁኝ፤ ታምሜ ሳለሁ ተንከባከባችሁኝ፤ ታስሬ ሳለሁ መጥታችሁ ጠየቃችሁኝ።” ³⁷በዚያን ጊዜ ጻድቃኑ እንዲህ ብለው ይመልሱለታል፦ “ጌታ ሆይ፣ ተርበህ አይተንህ ያበላንህ፣ ወይም ተጠምተህ አይተንህ ያጠጣንህ መቼ ነው? ³⁸እንግዳ ሆነህ አይተንህ ወደ ቤታችን የተቀበልንህ፣ ወይም ልብስ አጥተህ አይተንህ ያለበስንህ መቼ ነው? ³⁹ታምመህ ወይም ታስረህ አይተንህ ወደ አንተ የመጣነው መቼ ነው?” ⁴⁰ንጉሡም እንዲህ ብሎ ይመልስላቸዋል፦ “እውነት እላችኋለሁ፣ ከእነዚህ ከወንድሞቼና ከእኅቶቼ ለአንዱ፣ ከሁሉም ለሚያንሰው እንኳ፣ ባደረጋችሁለት ቁጥር ለእኔ አደረጋችሁት።”^{d 41}በዚያን ጊዜ በግራው ያሉትን እንዲህ ይላቸዋል፦ “እናንተ ርግማን ያለባችሁ፣ ከእኔ ራቁ፤ ለዲያብሎስና ለመላእክቱ ወደ ተዘጋጀው ወደ ዘላለም እሳት ሂዱ። ⁴²ምክንያቱም ተርቤ ሳለሁ አላበላችሁኝም፤ ተጠምቼ ሳለሁ አላጠጣችሁኝም፤ ⁴³እንግዳ ሆኜ ሳለሁ ወደ ቤታችሁ አልተቀበላችሁኝም፤ ልብስ በሌለኝ ጊዜ አላለበሳችሁኝም፤ ታምሜና ታስሬ ሳለሁ አልተንከባከባችሁኝም።” ⁴⁴በዚያን ጊዜ እነርሱም ደግሞ እንዲህ ብለው ይመልሳሉ፦ “ጌታ ሆይ፣ ተርበህ ወይም ተጠምተህ፣ እንግዳ ሆነህ ወይም ልብስ አጥተህ፣ ታምመህ ወይም ታስረህ አይተንህ ያልረዳንህ መቼ ነው?” ⁴⁵በዚያን ጊዜ እንዲህ ብሎ ይመልስላቸዋል፦ “እውነት እላችኋለሁ፣ ከእነዚህ ለአንዱ፣ ከሁሉም ለሚያንሰው እንኳ፣ ይህን ሳታደርጉለት በቀራችሁ ቁጥር ለእኔም አላደረጋችሁትም።” ⁴⁶እነዚህ ወደ ዘላለም ቅጣት ይሄዳሉ፤ ጻድቃኑ ደግሞ ወደ ዘላለም ሕይወት ይገባሉ።»