ማቴዎስ 14

¹በዚያን ጊዜ ገደማ የኢየሱስ ወሬ የአራተኛው ክፍል ገዢ ወደሆነው ወደ ሄሮድስ ደረሰ። ²እርሱም ባለሟሎቹን «ይህ መጥምቁ ዮሐንስ ነው» አላቸው። «ከሙታን ተነሥቷል፤ ስለዚህም እነዚህን የኃይል ሥራዎች ማድረግ ይችላል።»

³ሄሮድስ ቀደም ብሎ ዮሐንስን ይዞ በሰንሰለት አስሮ እስር ቤት አስገብቶት ነበር። ይህን ያደረገው ቀድሞ የወንድሙ የፊልጶስ ሚስት በነበረችው በሄሮድያዳ ምክንያት ነው። ⁴ዮሐንስ ሄሮድስን ደጋግሞ እንዲህ ይለው ነበር፦ «እርሷን ማግባት ሕጉ አይፈቅድልህም።»^{a 5}ዮሐንስን ሊገድለው ይፈልግ ነበር፤ ነገር ግን ሕዝቡ ዮሐንስን እንደ ነቢይ ስለሚያዩት ሕዝቡን ፈራ። ⁶የሄሮድስ የልደት በዓል በተከበረ ጊዜ የሄሮድያዳ ልጅ በሁሉ ፊት ጨፈረች። ሄሮድስም በእርሷ እጅግ ከመደሰቱ የተነሣ ⁷የምትጠይቀውን ሁሉ ሊሰጣት ማለ። ⁸እናቷ የምትለውን ነገረቻት፤ እርሷም እንዲህ ብላ መለሰች፦ «የመጥምቁን የዮሐንስን ራስ በሳህን ላይ እዚሁ ይስጡኝ።» ⁹ይህም ንጉሡን አሳዘነው። ሆኖም ስለ መሐላዎቹና በማዕዱ ስለ ተቀመጡት እንግዶች ጥያቄዋ እንዲፈጸምላት አዘዘ። ¹⁰ወደ እስር ቤቱም ሰው ልኮ በዚያ የዮሐንስን ራስ አስቆረጠ። ¹¹አንድ ሰው ራሱን በሳህን ላይ አምጥቶ ለልጅቷ ሰጣት፤ እርሷም ወስዳ ለእናቷ ሰጠቻት። ¹²ከዚያም የዮሐንስ ደቀ መዛሙርት መጥተው አስከሬኑን ወሰዱና ቀበሩት፤ ሄደውም የሆነውን ለኢየሱስ ነገሩት።

¹³ኢየሱስ ወሬውን በሰማ ጊዜ ብቻውን ለመሆን በጀልባ ተሳፍሮ ሰው ወደሌለበት ስፍራ ሄደ። ሕዝቡ ግን ይህን አውቀው ከከተሞቹ በእግር ተከተሉት። ¹⁴ከጀልባው ወርዶ ብዙ ሕዝብ አየ። በጥልቅ ራራላቸው፤ ከመካከላቸውም የታመሙትን ፈወሰ። ¹⁵በመሸ ጊዜ ደቀ መዛሙርቱ ወደ እርሱ ቀርበው እንዲህ አሉት፦ «እዚህ ምንም የለም፤ ቀኑም ሊመሽ ነው። በመንደሮቹ ውስጥ የሚገዙትን ምግብ እንዲያገኙ ሕዝቡን አሁን አሰናብታቸው።» ¹⁶ኢየሱስ ግን እንዲህ አላቸው፦ «መሄድ አያስፈልጋቸውም፤ እናንተ ራሳችሁ ምግብ ስጧቸው።» ¹⁷እነርሱም እንዲህ አሉት፦ «እዚህ ከአምስት ዳቦና ከሁለት ዓሣ በቀር ምንም የለንም።» ¹⁸እርሱም እንዲህ አላቸው፦ «እዚህ ወደ እኔ አምጧቸው።» ¹⁹ሕዝቡን በሣሩ ላይ እንዲቀመጡ አደረገ። ከዚያም አምስቱን ዳቦና ሁለቱን ዓሣ ይዞ ወደ ሰማይ ቀና ብሎ የበረከት ጸሎት አቀረበ። ዳቦውንም ቆርሶ ለደቀ መዛሙርቱ ሰጠ፤ ደቀ መዛሙርቱም ለሕዝቡ አከፋፈሉ። ²⁰ሁሉም በልተው ጠገቡ። ከዚያም ከቁርስራሹ የተረፈውን ሰበሰቡ፤ አሥራ ሁለት ቅርጫትም ሞላ። ²¹የበሉት ወንዶች ሴቶችንና ልጆችን ሳይጨምር 5000 ያህል ነበሩ።

²²ከዚህ በኋላ ወዲያውኑ ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱ ወደ ጀልባዋ ገብተው ቀድመውት ሐይቁን እንዲሻገሩ አጥብቆ አዘዛቸው። እርሱ እስከዚያው ሕዝቡን ወደየቤታቸው ያሰናብት ነበር። ²³ሕዝቡ ከሄዱ በኋላ ሊጸልይ ብቻውን ወደ ኮረብቶቹ ወጣ። መሸ፤ እርሱም አሁንም በዚያ ብቻውን ነበር። ²⁴በዚያን ጊዜ ጀልባዋ ከየብስ ጥቂት ኪሎ ሜትሮች ርቃ ነበር፤ ነፋሱም ከፊት ለፊታቸው ይነፍስ ስለ ነበር ማዕበሉ ይመታት ነበር።^{b 25}በመጨረሻው የሌሊት ክፍለ ጊዜ በውኃው ላይ እየተራመደ ወደ እነርሱ መጣ። ²⁶ደቀ መዛሙርቱ በውኃው ላይ ሲመጣ አይተውት እጅግ ተሸበሩ። «ምትሐት ነው!» ብለው በፍርሃት ጮኹ። ²⁷ኢየሱስ ወዲያውኑ እንዲህ ብሎ ተናገራቸው፦ «ጠንክሩ! እኔ ነኝ። የምትፈሩት ነገር የለም።»^c

²⁸ጴጥሮስም እንዲህ ሲል መለሰለት፦ «ጌታ ሆይ፣ በእርግጥ አንተ ከሆንክ በውኃው ላይ ወደ አንተ እንድመጣ ትእዛዝ ስጠኝ።» ²⁹«ና» አለው። ስለዚህ ጴጥሮስ ከጀልባዋ ወርዶ በውኃው ላይ ረገጠ፤ ወደ ኢየሱስም ተራመደ። ³⁰ነገር ግን ነፋሱ ምን ያህል ብርቱ እንደ ሆነ ባየ ጊዜ ፍርሃት ያዘው። መስጠም ጀመረ፤ እንዲህም ብሎ ጮኸ፦ «ጌታ ሆይ፣ አድነኝ!»^{d 31}ኢየሱስ ወዲያውኑ እጁን ዘርግቶ ያዘው። «እምነትህ እንዴት ትንሽ ነው!» አለው። «ለምን ተጠራጠርክ?» ³²ሁለቱም ወደ ጀልባዋ እንደ ወጡ ነፋሱ ቆመ። ³³በጀልባዋ የነበሩት ሁሉ ወድቀው ሰገዱለት። «አንተ በእርግጥ የእግዚአብሔር ልጅ ነህ!» አሉ።

³⁴ሐይቁን ተሻግረው ጌንሴሬጥ ላይ ወደ የብስ ወጡ። ³⁵የዚያ ስፍራ ሰዎች ማን እንደ ሆነ አወቁ፤ በዙሪያው ወዳለው አገር ሁሉ መልእክተኞች ላኩ። የታመሙትንም ሁሉ ወደ እርሱ አመጡ፤ ³⁶የልብሱን ዘርፍ ብቻ እንዲነኩ ይፈቅድላቸው ዘንድ ለመኑት። የነኩትም ሁሉ ፍጹም ተፈወሱ።