ማቴዎስ 17

¹ከስድስት ቀን በኋላ ኢየሱስ ጴጥሮስን፣ ያዕቆብንና የያዕቆብን ወንድም ዮሐንስን ይዞ ወደ አንድ ከፍ ያለ ተራራ ወጣ፤ በዚያም ለብቻቸው ነበሩ። ²በዚያም በፊታቸው መልኩ ተለወጠ። ፊቱ እንደ ፀሐይ አበራ፤ ልብሶቹም እንደ ብርሃን ነጭ ሆኑ። ³ድንገትም ሙሴና ኤልያስ ከኢየሱስ ጋር እየተነጋገሩ ታዩአቸው። ⁴ጴጥሮስም ኢየሱስን እንዲህ አለው፦ «ጌታ ሆይ፣ እዚህ መሆናችን እንዴት መልካም ነው! ብትፈልግ እዚህ ሦስት መጠለያዎች እሠራለሁ፤ አንዱ ለአንተ፣ አንዱ ለሙሴ፣ አንዱም ለኤልያስ።» ⁵ጴጥሮስ ገና እየተናገረ ሳለ ብርሃን የሞላበት ደመና በጥላው ሸፈናቸው፤ ከደመናውም እንዲህ የሚል ድምፅ ተሰማ፦ «ይህ የምወደው ልጄ ነው፤ በእርሱ ደስ ይለኛል። እርሱን ስሙት።» ⁶ደቀ መዛሙርቱ ድምፁን በሰሙ ጊዜ በታላቅ ፍርሃት በግምባራቸው ተደፉ። ⁷ኢየሱስም ወደ እነርሱ ቀረበ፤ እጁንም በላያቸው አድርጎ እንዲህ አላቸው፦ «ተነሡ፤ መፍራታችሁን ተዉ።» ⁸ዓይናቸውን ባነሡ ጊዜ ከኢየሱስ ብቻ በቀር በዚያ ማንንም አላዩም።

⁹ከተራራው ሲወርዱ ኢየሱስ እንዲህ ብሎ አዘዛቸው፦ «የሰው ልጅ ከሙታን እስኪነሣ ድረስ ስላያችሁት ራእይ ለማንም አትንገሩ።» ¹⁰ስለዚህ ደቀ መዛሙርቱ እንዲህ ብለው ጠየቁት፦ «ነገሩ እንዲህ ከሆነ የሕግ መምህራን ኤልያስ አስቀድሞ መምጣት አለበት የሚሉት ለምንድን ነው?» ¹¹እርሱም እንዲህ ብሎ መለሰ፦ «ኤልያስ በእርግጥ ይመጣል፤ ሁሉንም ነገር ያስተካክላል። ¹²ነገር ግን ኤልያስ ቀድሞውኑ መጥቷል እላችኋለሁ። አላወቁትም፤ የፈለጉትንም ሁሉ አደረጉበት። የሰው ልጅንም እንዲሁ ያሠቃዩታል።» ¹³ደቀ መዛሙርቱም ያን ጊዜ የተናገረው ስለ መጥምቁ ዮሐንስ እንደ ሆነ ገባቸው።

¹⁴ወደ ሕዝቡ በደረሱ ጊዜ አንድ ሰው ወደ ኢየሱስ ቀርቦ በፊቱ ተንበረከከ። ¹⁵«ጌታ ሆይ» አለ፤ «ለልጄ እዘንለት። የሚጥል በሽታ ይነሣበታል፤ ክፉኛም ይሠቃያል። ብዙ ጊዜ እሳት ውስጥ፣ ብዙ ጊዜም ውኃ ውስጥ ይወድቃል።^{a 16}ወደ ደቀ መዛሙርትህ አመጣሁት፤ እነርሱ ግን ሊፈውሱት አልቻሉም።» ¹⁷ኢየሱስም እንዲህ ብሎ መለሰ፦ «እናንተ እምነት የሌላችሁ ጠማማ ትውልድ! እስከ መቼ ከእናንተ ጋር እቆያለሁ? እስከ መቼስ እችላችኋለሁ? ልጁን ወደዚህ ወደ እኔ አምጡት።» ¹⁸ኢየሱስ ጋኔኑን በኃይለ ቃል ገሠጸው፤ ጋኔኑም ከልጁ ወጣ። ልጁም ከዚያች ቅጽበት ጀምሮ ደኅና ሆነ።

¹⁹ከዚያም ደቀ መዛሙርቱ ከኢየሱስ ጋር ለብቻቸው በሆኑ ጊዜ እንዲህ ብለው ጠየቁት፦ «እኛ ልናወጣው ያልቻልነው ለምንድን ነው?» ²⁰እርሱም እንዲህ አላቸው፦ «እምነታችሁ በጣም ትንሽ ስለ ሆነ ነው። እውነት እላችኋለሁ፣ የሰናፍጭ ቅንጣት የምታክል እምነት እንኳ ቢኖራችሁ ይህን ተራራ፦ “ከዚህ ተነሥተህ ወደዚያ ሂድ” ልትሉት ትችላላችሁ፤ እርሱም ይሄዳል። ልታደርጉት የማትችሉት ነገር አይኖርም።»^b

²²በገሊላ በተሰበሰቡ ጊዜ ኢየሱስ እንዲህ አላቸው፦ «የሰው ልጅ በሰዎች እጅ ተላልፎ ሊሰጥ ነው። ²³ይገድሉታል፤ በሦስተኛውም ቀን ይነሣል።» ደቀ መዛሙርቱም በጥልቅ ሐዘን ተሞሉ።

²⁴ወደ ቅፍርናሆም በደረሱ ጊዜ የቤተ መቅደሱን ግብር የሚሰበስቡት ሰዎች ወደ ጴጥሮስ ቀርበው እንዲህ አሉ፦ «መምህራችሁ የቤተ መቅደሱን ግብር ይከፍላል፣ አይደል?»^{c 25}ጴጥሮስም «አዎን፣ ይከፍላል» ብሎ መለሰ። ጴጥሮስ ወደ ቤት በገባ ጊዜ ገና ምንም ሳይናገር ኢየሱስ ቀድሞ አነጋገረው። «ስምዖን» አለው፤ «ምን እንደሚመስልህ ንገረኝ። የምድር ነገሥታት ቀረጥ ወይም ግብር ሲቀበሉ የሚከፍላቸው ማን ነው? ከገዛ ልጆቻቸው ነው ወይስ ከቤተሰባቸው ውጭ ካሉ ሰዎች? ²⁶ጴጥሮስም፦ «ከውጭ ሰዎች» ብሎ መለሰ። ኢየሱስም እንዲህ አለው፦ «እንግዲያውስ ልጆቹ ምንም ዕዳ የለባቸውም።^{d 27}ቢሆንም ቅር የሚሰኙበት ምክንያት ልንሰጣቸው አንፈልግም። ስለዚህ ወደ ሐይቁ ሄደህ መንጠቆ ጣል። መጀመሪያ የሚወጣውን ዓሣ ያዝ፤ አፉን ክፈት፤ የአራት ቀን ደመወዝ የሚያህል የብር ሳንቲም ታገኛለህ። እርሱን ወስደህ ስለ እኔና ስለ አንተ ስጣቸው።»