ማቴዎስ 8

¹ኢየሱስ ከተራራው ሲወርድ ብዙ ሕዝብ ተከተሉት። ²በዚያን ጊዜ ለምጽ የያዘው አንድ ሰው መጥቶ በፊቱ ሰገደ። «ጌታ ሆይ» አለ፤ «ከፈለግህ ልታነጻኝ ትችላለህ።» ³ኢየሱስ እጁን ዘርግቶ ዳሰሰው። «እፈልጋለሁ» አለው፤ «ንጻ!» ወዲያውኑ ለምጹ ጠፋ። ⁴ከዚያም ኢየሱስ እንዲህ አለው፦ «ለማንም እንዳትናገር ተጠንቀቅ። ይልቁንም ሄደህ ካህኑ እንዲመረምርህ ራስህን አሳይ፤ ለእነርሱም ማስረጃ እንዲሆን ሙሴ ያዘዘውን መባ አቅርብ።»

⁵ኢየሱስ ወደ ቅፍርናሆም በገባ ጊዜ አንድ የመቶ አለቃ ወደ እርሱ መጥቶ ለመነው። ⁶«ጌታ ሆይ» አለ፤ «አገልጋዬ ሽባ ሆኖ በብርቱ ሕመም እየተሠቃየ በቤት ተኝቷል።»^{a 7}ኢየሱስም እንዲህ አለው፦ «እኔ መጥቼ እፈውሰዋለሁ።»^{b 8}የመቶ አለቃውም እንዲህ ሲል መለሰ፦ «ጌታ ሆይ፣ አንተ ወደ ቤቴ ልትገባ እኔ ብቁ አይደለሁም። ትእዛዝ ብቻ ስጥ፤ አገልጋዬም ይድናል። ⁹እኔ ራሴ ከበላዬ ባለ ሥልጣን ሥር ያለሁ ሰው ነኝ፤ ከበታቼም ወታደሮች አሉ። አንዱን “ሂድ” ስለው ይሄዳል፤ ሌላውን “ና” ስለው ይመጣል። ባሪያዬንም “ይህን አድርግ” ስለው ያደርገዋል።» ¹⁰ኢየሱስ ይህን በሰማ ጊዜ ተደነቀ፤ ይከተሉት ለነበሩትም እንዲህ አለ፦ «እውነት እላችኋለሁ፤ በእስራኤል ውስጥ የትም ቦታ እንደዚህ ያለ ታላቅ እምነት አላገኘሁም። ¹¹እነግራችኋለሁ፤ ብዙዎች ከምሥራቅና ከምዕራብ ይመጣሉ፤ በመንግሥተ ሰማያትም ከአብርሃም፣ ከይስሐቅና ከያዕቆብ ጋር ለመብላት በማዕድ ይቀመጣሉ። ¹²የመንግሥቱ ወራሾች ሆነው የተወለዱት ግን ወደ ውጭ ወዳለው ጨለማ ይጣላሉ፤ በዚያም ሰዎች ያለቅሳሉ፤ ጥርሳቸውንም ያፋጫሉ።» ¹³ከዚያም ኢየሱስ የመቶ አለቃውን እንዲህ አለው፦ «ሂድ፤ እንዳመንኸው ይሆንልሃል።» አገልጋዩም በዚያው ሰዓት ተፈወሰ።

¹⁴ኢየሱስ ወደ ጴጥሮስ ቤት ሄደ፤ የጴጥሮስን አማት ትኩሳት ይዟት በአልጋ ላይ ተኝታ አያት። ¹⁵እጇን ዳሰሰ፤ ትኩሳቱም ለቀቃት። ተነሥታም ታስተናግደው ጀመር።

¹⁶በዚያ ምሽት ሰዎች በአጋንንት የተያዙ ብዙ ሰዎችን ወደ እርሱ አመጡ። እርሱም መናፍስቱን በቃሉ አስወጣ፤ የታመሙትንም ሁሉ ፈወሰ። ¹⁷ይህም የሆነው በነቢዩ በኢሳይያስ የተነገረው ቃል እንዲፈጸም ነው፦ «እርሱ ድካሞቻችንን ወሰደ፤ በሽታዎቻችንንም ተሸከመ።»

¹⁸ኢየሱስ በዙሪያው የሚሰበሰበውን ሕዝብ ባየ ጊዜ ወደ ሐይቁ ማዶ እንዲሻገሩ አዘዘ። ¹⁹አንድ የሕግ መምህር ወደ እርሱ ቀርቦ እንዲህ አለው፦ «መምህር ሆይ፣ ወደ የትም ብትሄድ እከተልሃለሁ።» ²⁰ኢየሱስም እንዲህ አለው፦ «ቀበሮዎች ጉድጓዶቻቸው፣ የሰማይ ወፎችም ጎጆዎቻቸው አሏቸው፤ የሰው ልጅ ግን ራሱን የሚያሳርፍበት ቦታ የለውም።»^{c 21}ከደቀ መዛሙርቱ ሌላው ደግሞ እንዲህ አለው፦ «ጌታ ሆይ፣ መጀመሪያ ሄጄ አባቴን እንድቀብር ፍቀድልኝ።» ²²ኢየሱስ ግን እንዲህ አለው፦ «ተከተለኝ፤ ሙታን ሙታናቸውን ይቅበሩ።»^d

²³ከዚያም ኢየሱስ ወደ ጀልባው ገባ፤ ደቀ መዛሙርቱም ተከተሉት። ²⁴ድንገት በሐይቁ ላይ ታላቅ ማዕበል ተነሣ፤ ሞገዱም ጀልባዋን ይሸፍናት ጀመር። እርሱ ግን ተኝቶ ነበር። ²⁵እነርሱም ቀርበው ቀሰቀሱት። «ጌታ ሆይ፣ አድነን!» ብለው ጮኹ፤ «ልንሞት ነው!» ²⁶እርሱም እንዲህ አላቸው፦ «እናንተ እምነታችሁ ትንሽ የሆነ፣ ለምን እንዲህ ትደነግጣላችሁ?» ከዚያም ተነሥቶ ነፋሱንና ሞገዱን በኃይለ ቃል ተናገራቸው፤ ሁሉም ነገር ፍጹም ጸጥ አለ። ²⁷ሰዎቹም ተደነቁ። «ይህ ምን ዓይነት ሰው ነው?» አሉ፤ «ነፋሱና ባሕሩ እንኳ ይታዘዙለታል!» ²⁸ኢየሱስ በማዶ ወዳለው ወደ ጋዳራውያን አገር በደረሰ ጊዜ፣ በአጋንንት የተያዙ ሁለት ሰዎች ከመቃብሮች ወጥተው ተገናኙት። እጅግ አደገኞች ስለ ነበሩ ማንም በዚያ መንገድ ለማለፍ አይደፍርም ነበር።^{e 29}እነርሱም እንዲህ ብለው ጮኹ፦ «የእግዚአብሔር ልጅ ሆይ፣ ከእኛ ጋር ምን ጉዳይ አለህ? ከተወሰነው ጊዜ በፊት ልታሠቃየን ወደዚህ መጥተሃልን?» ³⁰በዚያ ከእነርሱ ራቅ ብሎ ብዙ የአሳማ መንጋ ይሰማራ ነበር። ³¹አጋንንቱም እንዲህ እያሉ ይለምኑት ነበር፦ «የምታስወጣን ከሆነ ወደ አሳማዎቹ መንጋ ላከን።» ³²«ሂዱ!» አላቸው። አጋንንቱም ወጥተው ወደ አሳማዎቹ ገቡ፤ ወዲያውኑም መንጋው ሁሉ በቁልቁለቱ እየሮጠ ወደ ሐይቁ ገብቶ ሰጠመ። ³³አሳማዎቹን የሚጠብቁት ሰዎች ሸሽተው ወደ ከተማዪቱ ሄዱ፤ የሆነውንም ሁሉ፣ አጋንንት በያዟቸው ሰዎች ላይ የደረሰውንም ጭምር አወሩ። ³⁴በዚህ ምክንያት የከተማዪቱ ሰዎች ሁሉ ኢየሱስን ሊገናኙ ወጡ፤ ባዩትም ጊዜ ከአካባቢያቸው እንዲሄድላቸው ለመኑት።