ማቴዎስ 15

¹ያን ጊዜ ፈሪሳውያንና የሕግ መምህራን ከኢየሩሳሌም መጥተው ኢየሱስን እንዲህ ብለው ጠየቁት፦ ²«ደቀ መዛሙርትህ ከሽማግሌዎች የተላለፈልንን ወግ ለምን ይጥሳሉ? ምግባቸውን አስቀድመው እጃቸውን ሳይታጠቡ ይበላሉ።» ³እርሱም እንዲህ ሲል መለሰላቸው፦ «እናንተስ ለወጋችሁ ስትሉ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ለምን ትጥሳላችሁ? ⁴እግዚአብሔር፦ “አባትህንና እናትህን አክብር” ብሏልና፤ ደግሞም፦ “አባቱን ወይም እናቱን የሚሰድብ ሁሉ ይገደል” ብሏል። ⁵እናንተ ግን እንዲህ ታስተምራላችሁ፤ ማንም ሰው ለአባቱ ወይም ለእናቱ “ከእኔ ልታገኘው የምትችለው እርዳታ ሁሉ ለእግዚአብሔር የተለየ መባ ነው” ቢል፣ ⁶ያ ሰው አባቱን ከማክበር ነፃ ይሆናል። ስለዚህ ለወጋችሁ ስትሉ የእግዚአብሔርን ቃል ሻራችሁ።^{a 7}እናንተ ግብዞች ናችሁ፤ ኢሳይያስም ስለ እናንተ የተናገረው ትንቢት ፍጹም ትክክል ነበር። እንዲህ አለ፦ ⁸“እነዚህ ሰዎች በከንፈራቸው ያከብሩኛል፤ ልባቸው ግን ከእኔ ርቆ ይኖራል።^{b 9}ለእኔ የሚያቀርቡት አምልኮ ከንቱ ነው፤ የሚያስተምሩት ትምህርት በሰው የተሠራ ትእዛዝ ነውና።”»

¹⁰ከዚያም ኢየሱስ ሕዝቡን ወደ እርሱ ጠርቶ እንዲህ አላቸው፦ «ይህን ስሙ፤ አስተውሉትም። ¹¹ሰው የሚረክሰው ወደ አፉ በሚገባው አይደለም። ሰውን የሚያረክሰው ከአፉ የሚወጣው ነው።»

¹²ያን ጊዜ ደቀ መዛሙርቱ ወደ እርሱ መጥተው እንዲህ አሉት፦ «ፈሪሳውያን በተናገርከው ነገር እንደ ተቀየሙ አውቀሃል?» ¹³እርሱም እንዲህ ሲል መለሰ፦ «በሰማይ ያለው አባቴ ያልተከለው ተክል ሁሉ ከነሥሩ ይነቀላል። ¹⁴ስለ እነርሱ ግድ አይስጣችሁ። እነርሱ ዕውሮች ናቸው፤ ሆኖም ሌሎችን ዕውሮች ይመራሉ። አንድ ዕውር ሌላውን ዕውር ሲመራ ሁለቱም ቦይ ውስጥ ይገባሉ።»

¹⁵ጴጥሮስም ተናገረ፦ «የዚህን ምሳሌ ትርጉም ንገረን።» ¹⁶እርሱም እንዲህ አለ፦ «እናንተ እንኳ እስከ አሁን ድረስ ለማስተዋል ትዘገያላችሁን? ¹⁷በአፍ የሚገባው ሁሉ ወደ ሆድ እንደሚወርድና ከዚያም ወደ መጸዳጃ እንደሚወጣ አትገነዘቡምን? ¹⁸ከአፍ የሚወጣው ግን ምንጩ ልብ ነው፤ ሰውን የሚያረክሰውም ያ ነው። ¹⁹ክፉ ዕቅድ የሚወጣው ከልብ ነውና፤ ነፍስ ግድያ፣ ምንዝርናና ሌላም የዝሙት ኃጢአት፣ ስርቆት፣ የሐሰት ምስክርነትና ስድብም ከዚያው ይወጣሉ። ²⁰ሰውን የሚያረክሱት እነዚህ ናቸው። እጅን ሳይታጠቡ መብላት ማንንም አያረክስም።»

²¹ኢየሱስ ከዚያ ስፍራ ተነሥቶ በጢሮስና በሲዶና አካባቢ ወዳለው አገር ሄደ። ²²በዚያ አገር የምትኖር አንዲት ከነዓናዊት ሴት ወጥታ እንዲህ እያለች ትጮኽ ነበር፦ «ጌታ ሆይ፣ የዳዊት ልጅ፣ ማረኝ! ልጄን ጋኔን ይዟታል፤ እጅግም ትሠቃያለች።» ²³እርሱ ግን አንዲት ቃል እንኳ አልመለሰላትም። ደቀ መዛሙርቱም መጥተው አጥብቀው ለመኑት፦ «ከኋላችን እየጮኸች ስለምትከተለን አሰናብታት።» ²⁴እርሱም እንዲህ ሲል መለሰ፦ «የተላክሁት ወደ ጠፉት በጎች፣ ወደ እስራኤል ሕዝብ ብቻ ነው።» ²⁵እርሷ ግን መጥታ በፊቱ ሰገደች። «ጌታ ሆይ» አለች፤ «እርዳኝ!» ²⁶እርሱም እንዲህ ሲል መለሰ፦ «እንጀራን ከልጆች ወስዶ ለቡችሎች መወርወር ጥሩ አይደለም።»^{c 27}እርሷም እንዲህ አለች፦ «እውነት ነው፣ ጌታ ሆይ፤ ሆኖም ቡችሎችም ጌቶቻቸው ከሚመገቡበት ማዕድ ከሚወድቀው ፍርፋሪ ጥቂት ይበላሉ።» ²⁸ያን ጊዜ ኢየሱስ እንዲህ አላት፦ «ሴት ሆይ፣ እምነትሽ ትልቅ ነው። እንደ ፍላጎትሽ ይደረግልሽ።» ከዚያች ቅጽበት ጀምሮ ልጇ ደኅና ሆነች።

²⁹ኢየሱስ ከዚያ ተነሥቶ በገሊላ ባሕር ዳር መጣ። ወደ ተራራውም ወጥቶ በዚያ ተቀመጠ። ³⁰ብዙ ሕዝብ መናገር የማይችሉትን፣ ዕውሮችን፣ አንካሶችን፣ አካለ ጎደሎዎችንና ሌሎች ብዙዎችን ይዘው ወደ እርሱ መጡ። በእግሩ ሥርም አስቀመጧቸው፤ እርሱም ፈወሳቸው። ³¹ሕዝቡ ዲዳዎች ሲናገሩ፣ አካለ ጎደሎዎች ሙሉ ጤነኛ ሲሆኑ፣ አንካሶች ሲራመዱና ዕውሮች ሲያዩ አይተው ተገረሙ። የእስራኤልንም አምላክ አከበሩ።^d

³²ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን ወደ እርሱ ጠርቶ እንዲህ አላቸው፦ «ለሕዝቡ እጅግ እራራላቸዋለሁ። ከእኔ ጋር ሦስት ቀን ቆይተዋል፤ የሚበሉትም ምንም አልቀረላቸውም። ምግብ ሳይበሉ ባሰናብታቸው በመንገድ ላይ ሊዝሉ ይችላሉ፤ ይህንንም አልፈልግም።» ³³ደቀ መዛሙርቱም እንዲህ አሉት፦ «በዚህ ሰው በሌለበት ስፍራ ይህን ያህል ሕዝብ የሚያጠግብ ዳቦ ከየት እናገኛለን?» ³⁴ኢየሱስም፦ «ስንት ዳቦ አላችሁ?» ብሎ ጠየቃቸው። «ሰባት» አሉ፤ «ጥቂት ትናንሽ ዓሦችም አሉን።» ³⁵ሕዝቡ በመሬት ላይ እንዲቀመጡ አዘዘ። ³⁶ከዚያም ሰባቱን ዳቦና ዓሦቹን ይዞ አመሰገነና ቆረሳቸው። ለደቀ መዛሙርቱም ይሰጣቸው ነበር፤ ደቀ መዛሙርቱም ለሕዝቡ ያከፋፍሉ ነበር። ³⁷ሁሉም እስኪጠግቡ በሉ። ከዚያም የተረፈውን ቁርስራሽ ሰበሰቡ፤ ሰባት ትልልቅ ቅርጫትም ሞላ። ³⁸የበሉት 4000 ወንዶች ነበሩ፤ ከእነርሱም ሌላ ሴቶችና ልጆች ነበሩ። ³⁹ሕዝቡን ካሰናበተ በኋላ ወደ ጀልባዋ ገብቶ ወደ መጋዳን አካባቢ ሄደ።^e