ማቴዎስ 21

¹ወደ ኢየሩሳሌም ቀርበው በደብረ ዘይት ላይ ወዳለችው ወደ ቤተ ፋጌ በደረሱ ጊዜ ኢየሱስ ሁለት ደቀ መዛሙርትን አስቀድሞ ላከ፤ ²እንዲህም ብሎ አዘዛቸው፦ «ከፊታችሁ ወዳለችው መንደር ሂዱ፤ ወዲያውም አንዲት አህያ ከውርንጫዋ ጋር ታስራ ታገኛላችሁ። ፈትታችሁ ወደ እኔ አምጡአቸው። ³ማንም ቢጠይቃችሁ “ጌታ ያስፈልጉታል” በሉ። እርሱም ወዲያውኑ ይለቅቃቸዋል።»

⁴ይህም የሆነው በነቢዩ የተነገረው ቃል እንዲፈጸም ነው፦ ⁵«ለጽዮን ልጅ እንዲህ በሉ፦ “ንጉሥሽ ወደ አንቺ ይመጣል! እርሱ የዋህ ነው፤ በአህያና በጭነት እንስሳ ልጅ በውርንጫ ላይ ተቀምጧል።”» ⁶ደቀ መዛሙርቱ ሄደው ኢየሱስ እንዳዘዛቸው አደረጉ። ⁷አህያዪቱንና ውርንጫውን አምጥተው ልብሶቻቸውን በላያቸው አነጠፉ፤ እርሱም በላያቸው ተቀመጠ። ⁸እጅግ ብዙ የነበረው ሕዝብ የገዛ ልብሶቻቸውን በመንገዱ ላይ አነጠፉ፤ ሌሎችም ከዛፎቹ ቅርንጫፎችን እየቆረጡ በመንገዱ ላይ ያነጥፉ ነበር። ⁹ከፊቱና ከኋላው የሚሄዱት ሕዝብ «ለዳዊት ልጅ ሆሣዕና! በጌታ ስም የሚመጣ የተባረከ ነው! ሆሣዕና በአርያም!» እያሉ ይጮኹ ነበር። ¹⁰ወደ ኢየሩሳሌም በገባ ጊዜ ከተማዪቱ ሁሉ ታወከች። ሰዎቹም «ይህ ሰው ማን ነው?» ብለው ጠየቁ። ¹¹ሕዝቡም «ይህ ነቢዩ ኢየሱስ ነው፤ ከገሊላ ናዝሬት የመጣው ሰው ነው» ይሉ ነበር።

¹²ኢየሱስ ወደ ቤተ መቅደሱ አደባባይ ገብቶ በዚያ የሚገዙትንና የሚሸጡትን ሁሉ አባረረ። የገንዘብ ለዋጮችን ጠረጴዛዎችና የርግብ ሻጮችን ወንበሮች ገለበጠ። ¹³«ተጽፏል» አላቸው፤ «“ቤቴ የጸሎት ቤት ይባላል።” እናንተ ግን የወንበዴዎች መደበቂያ እያደረጋችሁት ነው።»

¹⁴ዓይነ ስውራንና አንካሶች በቤተ መቅደሱ አደባባይ ወደ እርሱ መጡ፤ እርሱም ፈወሳቸው። ¹⁵የካህናት አለቆችና የሕግ መምህራን እርሱ ያደረጋቸውን አስደናቂ ነገሮች አዩ፤ ልጆቹም በቤተ መቅደሱ አደባባይ «ለዳዊት ልጅ ሆሣዕና!» እያሉ ሲጮኹ አዩ። በዚህም እጅግ ተቆጡ፤ ¹⁶እርሱንም «እነዚህ ልጆች የሚሉትን ትሰማለህ?» አሉት። ኢየሱስም እንዲህ ሲል መለሰላቸው፦ «አዎ፣ እሰማለሁ። “ከትንንሽ ልጆችና ከሚጠቡ ሕፃናት አፍ ለራስህ ምስጋናን አወጣህ” የሚለውን ቃል ከቶ አላነበባችሁምን?»^{a 17}ከዚያም ትቷቸው ከከተማዪቱ ወጥቶ ወደ ቢታንያ ሄደ፤ በዚያም አደረ።

¹⁸በማለዳ ወደ ከተማዪቱ ሲመለስ ኢየሱስ ተራበ። ¹⁹በመንገድ ዳር አንዲት በለስ አይቶ ወደ እርስዋ ሄደ፤ ነገር ግን ከቅጠል በቀር ምንም አላገኘባትም። ከዚያም «ከእንግዲህ ወዲህ ለዘላለም ፍሬ አይገኝብሽ!» አላት። በለሲቱም ወዲያውኑ ደረቀች። ²⁰ደቀ መዛሙርቱ ይህን ባዩ ጊዜ ተደነቁ። «በለሲቱ እንዴት ፈጥና ደረቀች?» ብለው ጠየቁ። ²¹ኢየሱስም እንዲህ ሲል መለሰላቸው፦ «እውነት እላችኋለሁ፤ እምነት ቢኖራችሁና ባትጠራጠሩ በዚህች በለስ ላይ ከተደረገው የሚበልጥ ታደርጋላችሁ። ይህን ተራራ እንኳ “ተነሥተህ ወደ ባሕር ተጣል” ብትሉት ይሆናል። ²²ብታምኑም በጸሎት የምትለምኑትን ሁሉ ትቀበላላችሁ።»

²³ኢየሱስ ወደ ቤተ መቅደሱ አደባባይ ገባ፤ ሲያስተምርም የካህናት አለቆችና የሕዝቡ ሽማግሌዎች ወደ እርሱ ቀረቡ። «እነዚህን ነገሮች የምታደርገው በምን ሥልጣን ነው?» ብለው ጠየቁት። «ይህንስ ሥልጣን የሰጠህ ማን ነው?» ²⁴ኢየሱስም እንዲህ ሲል መለሰላቸው፦ «እኔም አንድ ጥያቄ እጠይቃችኋለሁ። ብትመልሱልኝ እነዚህን ነገሮች በምን ሥልጣን እንደማደርግ እኔም እነግራችኋለሁ። ²⁵የዮሐንስ ጥምቀት ከየት የመጣ ነው? ከሰማይ ነበር ወይስ ከሰዎች?» እርስ በርሳቸውም እንዲህ ብለው ይከራከሩ ጀመር፦ «“ከሰማይ ነው” ብንል “ታዲያ ዮሐንስን ለምን አላመናችሁትም?” ይለናል። ²⁶“ከሰዎች ነው” ብንል ግን ሕዝቡን መፍራት አለብን፤ ሁሉም ዮሐንስን እንደ ነቢይ ይቆጥሩታልና።» ²⁷ስለዚህ ለኢየሱስ «አናውቅም» ብለው መለሱለት። እርሱም እንዲህ አላቸው፦ «እንግዲያውስ እኔም እነዚህን ነገሮች በምን ሥልጣን እንደማደርግ አልነግራችሁም።

²⁸እስቲ ምን እንደምታስቡ ንገሩኝ። አንድ ሰው ሁለት ወንዶች ልጆች ነበሩት። ወደ መጀመሪያው ቀርቦ “ልጄ፣ ዛሬ ሄደህ በወይን ቦታው ሥራ” አለው። ²⁹እርሱም “አልፈልግም” ብሎ መለሰ። በኋላ ግን ሐሳቡን ለውጦ ሄደ።^{b 30}ከዚያም አባትየው ወደ ሁለተኛው ልጅ ሄዶ እንዲሁ አለው። ይህኛውም “እሄዳለሁ ጌታዬ” ብሎ መለሰ፤ ነገር ግን አልሄደም። ³¹ከሁለቱ አባታቸው የፈለገውን ያደረገው የትኛው ነው?» «የመጀመሪያው» ብለው መለሱ። ኢየሱስም እንዲህ አላቸው፦ «እውነት እላችኋለሁ፤ ቀራጮችና ሴተኛ አዳሪዎች ከእናንተ ቀድመው ወደ እግዚአብሔር መንግሥት እየገቡ ነው። ³²ዮሐንስ የጽድቅን መንገድ እያሳያችሁ ወደ እናንተ መጥቶ ነበርና፤ እናንተም አላመናችሁትም። ቀራጮችና ሴተኛ አዳሪዎች ግን አመኑት። እናንተ ይህን ካያችሁ በኋላ እንኳ ሐሳባችሁን ለውጣችሁ አላመናችሁትም።

³³ሌላ ምሳሌ አድምጡ።

ሰፊ ርስት የነበረው አንድ ሰው የወይን ቦታ ተከለ። በዙሪያው ቅጥር አጠረ፤ የወይን መጭመቂያ ጉድጓድ ቆፈረ፤ የጥበቃ ማማም ሠራ። ከዚያም ለተከራይ ገበሬዎች አከራይቶ ወደ ሌላ አገር ሄደ። ³⁴የመከር ጊዜ በቀረበ ጊዜ ከሰብሉ ድርሻውን እንዲቀበሉ ባሪያዎቹን ወደ ተከራዮቹ ላከ። ³⁵ተከራዮቹ ግን ባሪያዎቹን ያዙ፤ አንዱን ደበደቡት፣ ሌላውን ገደሉት፣ ሌላውንም በድንጋይ ወገሩት። ³⁶ስለዚህ ባለቤቱ ከመጀመሪያዎቹ የሚበልጡ ሌሎች ባሪያዎችን ላከ፤ ተከራዮቹም በእነርሱ ላይ እንዲሁ አደረጉ። ³⁷በመጨረሻ ልጁን ወደ እነርሱ ላከ። በልቡም “ልጄንስ ያከብሩታል” አለ። ³⁸ተከራዮቹ ግን ልጁን ባዩ ጊዜ እርስ በርሳቸው “የወይን ቦታውን የሚወርሰው ይህ ነው። ኑ፣ ብንገድለው ርስቱ የእኛ ይሆናል” ተባባሉ። ³⁹ያዙት፤ ከወይን ቦታውም ወደ ውጭ ጎትተው አውጥተው ገደሉት። ⁴⁰እንግዲህ የወይን ቦታው ባለቤት በመጣ ጊዜ በእነዚያ ተከራዮች ላይ ምን ያደርጋል?» ⁴¹እነርሱም «እነዚያን ክፉ ሰዎች በአሰቃቂ ሞት ያጠፋቸዋል፤ የወይን ቦታውንም በየመከሩ ጊዜ ፍሬውን ለሚያስረክቡት ለሌሎች ተከራዮች ያከራያል» ብለው መለሱለት።

⁴²ኢየሱስም እንዲህ አላቸው፦ «በመጻሕፍት ውስጥ “ግንበኞች የናቁት ድንጋይ የማዕዘን ራስ ድንጋይ ሆነ። ይህን ያደረገው ጌታ ነው፤ ለእኛም ድንቅ ሆኖ ይታየናል” የሚለውን ከቶ አላነበባችሁምን?^{c 43}ስለዚህ እላችኋለሁ፤ የእግዚአብሔርን መንግሥት ታጣላችሁ። ከእናንተ ተወስዳ የሚገባትን ፍሬ ለሚያፈራ ሕዝብ ትሰጣለች።

⁴⁴በዚህ ድንጋይ ላይ የሚወድቅ ሁሉ ይሰባበራል፤ ድንጋዩ በማንም ላይ ቢወድቅ ደግሞ እንደ ትቢያ ያደቅቀዋል።»^d

⁴⁵የካህናት አለቆችና ፈሪሳውያን ምሳሌዎቹን በሰሙ ጊዜ ስለ እነርሱ መናገሩን ተገነዘቡ። ⁴⁶ሊያስሩት ፈልገው ነበር፤ ነገር ግን እንደ ነቢይ የሚቆጥሩትን ሕዝብ ፈሩ።