Genesis 47
Binasbasan ni Jacob si Faraon, at nanirahan ang pamilya sa Gosen. Habang lumalala ang taggutom, binili ni Jose ang buong lupain ng Egipto para kay Faraon, at pinapangako ni Jacob si Jose na ililibing siya sa Canaan.
Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.
Ang pamilya ni Jacob sa Gosen, at ang taggutom sa Egipto
1Pumasok si Jose kay Faraon upang ibalita ito. “Dumating na po mula sa Canaan ang aking ama at mga kapatid, dala ang kanilang mga tupa at kambing, mga baka at ang lahat ng kanilang ari-arian. Sa sandaling ito ay nasa lupain sila ng Gosen.” 2Isinama niya ang lima sa kaniyang mga kapatid, at iniharap niya sila kay Faraon. 3Tinanong ni Faraon ang mga kapatid ni Jose, “Ano ang inyong ikinabubuhay?” Sumagot sila, “Kami pong iyong mga lingkod ay nag-aalaga ng mga kawan, gaya ng aming mga ninuno.” 4Nagpatuloy sila, “Dumating po kami upang manirahan sa bansang ito bilang mga dayuhan nang ilang panahon. Matindi ang taggutom sa Canaan, at wala nang pastulan doon para sa mga kawan ng iyong mga lingkod. Kaya ngayon, pakiusap, hayaan mo pong manirahan ang iyong mga lingkod sa lupain ng Gosen.” 5Pagkatapos ay sinabi ni Faraon kay Jose, “Dumating sa iyo ang iyong ama at ang iyong mga kapatid. 6Bukás sa iyo ang buong lupain ng Egipto. Bigyan mo ng tahanan ang iyong ama at mga kapatid sa pinakamabuting bahagi ng bansa; maaari silang manirahan sa Gosen. At kung may kilala kang mga lalaking may kakayahan sa kanila, gawin mo silang mga punong tagapag-alaga ng mga hayop na pag-aari ko.” 7Pagkatapos ay ipinasok ni Jose ang kaniyang amang si Jacob at pinatayo sa harap ni Faraon, at binasbasan ni Jacob si Faraon. 8Tinanong ni Faraon si Jacob, “Ilang taon ka nang nabubuhay?” 9Sumagot si Jacob, “Nabuhay ako bilang isang dayuhan sa loob ng 130 taon. Kaunti at mahirap ang aking mga taon, at kulang pa ang mga ito sa mga taon ng pamumuhay ng aking mga ninuno bilang mga dayuhan.” 10Muling binasbasan ni Jacob si Faraon bago siya nagpaalam. 11Binigyan ni Jose ng tahanan sa Egipto ang kaniyang ama at mga kapatid, at binigyan sila ng sariling lupain sa pinakamagandang bahagi ng bansa, sa rehiyon ng Rameses, gaya ng sinabi ni Faraon. 12Pinakain ni Jose ang kaniyang ama, ang kaniyang mga kapatid at ang buong sambahayan ng kaniyang ama, at binigyan niya ang bawat pamilya ng pagkaing ayon sa dami ng kanilang maliliit na anak. 13Naubos ang pagkain sa buong lupain, sa tindi ng taggutom, at nanlupaypay ang Egipto at ang Canaan sa ilalim nito. 14Habang bumibili ng butil ang mga tao, natipon ni Jose ang lahat ng pera sa Egipto at sa Canaan, at inilagak niya ito sa palasyo ni Faraon. 15Nang maubos ang pera sa Egipto at sa Canaan, lumapit kay Jose ang lahat ng Egipcio. “Bigyan mo po kami ng pagkain,” pakiusap nila. “Hahayaan mo po bang mamatay kami sa harap mo? Wala na kaming pera.” 16“Kung naubos na ang inyong pera,” sagot ni Jose, “ibigay ninyo sa akin ang inyong mga hayop, at bibigyan ko kayo ng pagkain kapalit ng mga ito.” 17Dinala ng mga tao ang kanilang mga hayop kay Jose, at ipinagpalit niya ang pagkain sa mga kabayo, sa mga tupa at kambing, sa mga baka at sa mga asno. Sa buong taóng iyon ay tinustusan niya sila ng pagkain, kapalit ng lahat ng kanilang mga hayop. 18Natapos ang taóng iyon, at nang sumunod na taon ay muli silang lumapit sa kaniya. “Aming panginoon,” sabi nila, “hindi po namin ito ililihim: ubos na ang pera, at sa iyo na ang mga hayop. Wala na kaming maibibigay sa aming panginoon kundi ang aming sarili at ang aming lupain. 19Bakit mo po kami hahayaang mamatay sa harap mo, pati ang aming lupain? Bilhin mo kami at ang aming lupain kapalit ng pagkain. Magiging alipin kami ni Faraon at magiging kaniya ang aming lupain. Bigyan mo po kami ng binhi, upang kami ay mabuhay at hindi mamatay, at hindi masira ang lupa.” 20Kaya nakuha ni Jose para kay Faraon ang lahat ng bukirin ng Egipto. Napakatindi ng taggutom sa mga Egipcio kaya ipinagbili ng bawat isa sa kanila ang kaniyang bukid, at napunta kay Faraon ang lupain. 21Inilipat niya ang mga tao sa mga lungsod, sa buong Egipto mula hangganan hanggang hangganan.a 22Ang lupain lamang ng mga saserdote ang hindi niya binili, sapagkat may takdang bahagi ng pagkain ang mga saserdote mula kay Faraon, at nabubuhay sila sa ibinibigay sa kanila ni Faraon. Kaya hindi nawala sa kanila ang kanilang lupain. 23Sinabi ni Jose sa mga tao, “Mula ngayon, kayo at ang inyong lupain ay pag-aari na ni Faraon; binili ko kayo para sa kaniya. Narito ang binhi. Humayo kayo at tamnan ang inyong mga bukid. 24Sa panahon ng anihan ay ibibigay ninyo ang ikalimang bahagi kay Faraon. Sa inyo ang apat na bahagi sa bawat lima, upang gamiting binhi sa mga bukid at pagkain ninyo, ng lahat ng nasa inyong tahanan at ng inyong maliliit na anak.” 25Sumagot sila, “Iniligtas mo po ang aming buhay! Kalugdan mo nawa kami, aming panginoon, at magiging alipin kami ni Faraon.” 26Ginawa ito ni Jose na isang tuntunin sa lupain ng Egipto, at umiiral ito hanggang ngayon: kay Faraon ang ikalimang bahagi. Ang lupain ng mga saserdote ang tanging lupaing hindi kailanman napunta kay Faraon. 27Nanirahan ang Israel sa Egipto, sa lupain ng Gosen. Nagkaroon sila ng lupain doon, naging palaanakin at dumami nang lubha. 28Nabuhay pa si Jacob sa Egipto nang labimpitong taon; umabot sa 147 taon ang buong buhay niya. 29Nang malapit na ang kamatayan ni Israel, ipinatawag niya ang kaniyang anak na si Jose. “Kung ako ay kinalulugdan mo,” sabi niya, “ilagay mo ang iyong kamay sa ilalim ng aking hita at mangako ka ng iyong kabutihan at katapatan sa akin. Huwag mo akong ilibing sa Egipto. 30Kapag humimlay na ako kasama ng aking mga ninuno, iahon mo ako mula sa Egipto at ilagay sa kanilang libingan.” “Gagawin ko po ang hinihiling mo,” sabi ni Jose. 31“Sumumpa ka sa akin,” sabi ni Israel, at sumumpa si Jose. Pagkatapos ay yumukod si Israel sa ulunan ng kaniyang higaan.b
Mga tala
- a21he moved them to the cities, as in the Hebrew text. Ibang mga manuskrito: he made them slaves (Samaritan Pentateuch, Septuagint) (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Hebrew text reads he’evir ... le’arim, “he moved ... to the cities”. The Samaritan Pentateuch and the Septuagint read he’evid ... la’avadim, “he made ... slaves”, which differs mainly by one similar-looking letter and matches the people’s offer (verses 19, 25). The Hebrew text is followed; moving people to the cities may mean bringing them near the grain stored there (41:48).
- b31the head of the bed, as in the Hebrew text. Ibang mga manuskrito: the top of his staff (Septuagint; Hebrews 11:21) (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Hebrew words for “bed” (mittah) and “staff” (matteh) are written with the same consonants. The Septuagint read “staff”: Israel bowed “upon the top of his staff”, and Hebrews 11:21 quotes it. The Hebrew text, which reads “bed”, is followed; Jacob is old and near death (48:2).
Mga kaugnay na talata
- 1 Genesis 45:10, Genesis 46:31
- 2 Mga Gawa 7:13
- 3 Genesis 46:33–34
- 4 Genesis 46:34, Genesis 15:13
- 6 Genesis 47:11, Exodo 18:21
- 7 Genesis 47:10
- 9 Awit 39:12, Genesis 35:28
- 10 Genesis 47:7, Genesis 14:19
- 11 Genesis 47:6, Exodo 1:11
- 12 Genesis 45:11
- 13 Mga Gawa 7:11
- 14 Genesis 41:56, Lucas 16:10–12
- 19 Nehemias 5:2–3, Job 2:4
- 21 Genesis 41:48
- 22 Ezra 7:24
- 24 Genesis 41:34, Awit 41:1
- 25 Genesis 33:15
- 26 Genesis 47:22
- 27 Genesis 46:3, Exodo 1:7
- 28 Awit 90:10
- 29 Genesis 24:2, Genesis 24:49
- 30 Genesis 49:29–32, Genesis 23:19
- 31 1 Mga Hari 1:47, Genesis 24:3
Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.