Open Word Bible
Antas
Mga preset
Kasarian
Pangalan ng Diyos
Mga pamagat
Mga kaugnay na talata
Tingin
Bilang ng talata

Genesis 43

Dahil sa taggutom ay napilitan si Jacob na isama si Benjamin sa kaniyang mga kapatid papunta sa Egipto. Inanyayahan sila ni Jose sa isang kainan at naluha siya nang makita si Benjamin.

Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.

Ang ikalawang paglalakbay, kasama si Benjamin

1Samantala, patuloy na mabigat ang taggutom sa lupain. 2Nang maubos na ang butil na dinala nila mula sa Egipto, sinabi sa kanila ng kanilang ama, “Bumalik kayo at bumili ulit para sa atin ng kaunting pagkain.” 3Sumagot sa kaniya si Juda, “Mariin po kaming binalaan ng lalaki: ‘Huwag kayong haharap sa akin malibang kasama ninyo ang inyong kapatid.’ 4Pasamahin mo po sa amin ang aming kapatid, at bababa kami at ibibili ka namin ng pagkain. 5Ngunit kung ayaw mo po siyang pasamahin, hindi kami aalis, sapagkat ito ang sinabi sa amin ng lalaki: ‘Malibang kasama ninyo ang inyong kapatid, hindi ninyo makikita ang aking mukha.’” 6Sinabi ni Israel, “Bakit ninyo ako ginawan ng ganitong kasamaan? Bakit pa ninyo kailangang sabihin sa lalaki na may isa pa kayong kapatid?” 7Sinabi nila, “Pinaulanan po kami ng lalaki ng mga tanong tungkol sa amin at sa aming mga kamag-anak: ‘Buhay pa ba ang inyong ama? May kapatid pa ba kayo?’ Sinagot lamang namin ang kaniyang itinanong. Paano po namin mahuhulaan na sasabihin niya sa amin, ‘Dalhin ninyo rito ang inyong kapatid’?” 8Sinabi ni Juda sa kaniyang amang si Israel, “Pasamahin mo po sa akin ang bata, at humayo na kami ngayon. Sa gayon ay mananatili tayong buhay at hindi mamamatay, tayong lahat: kami, ikaw at ang aming maliliit na anak. 9Ako po ang mananagot para sa kaniya. Sa akin mo siya hingin. Kung hindi ko siya maiuwi at maiharap sa iyo, ako ang may sala sa harap mo habang ako ay nabubuhay. 10Kung hindi po namin sinayang ang lahat ng panahong ito, nakapunta na sana kami roon at nakabalik nang dalawang ulit.” 11Sinabi sa kanila ng kanilang amang si Israel, “Yamang wala nang ibang paraan, ito ang dapat ninyong gawin. Magdala kayo ng ilan sa pinakamainam na ani ng ating lupain at dalhin ninyo sa lalaki bilang handog: kaunting balsamo at kaunting pulot, dagta at mira, pistatso at almendras. 12Magdala kayo ng dobleng pera, at ibalik ninyo ang perang natagpuan ninyo sa ibabaw ng inyong mga sako; baka nakaligtaan lamang iyon. 13Isama rin ninyo ang inyong kapatid. Tumindig kayo at bumalik sa lalaki. 14Pukawin nawa ng Diyos na Makapangyarihan sa Lahat ang puso ng lalaki upang kahabagan kayo, nang sa gayon ay pakawalan niya sa inyo ang inyong isa pang kapatid, pati si Benjamin. Kung tungkol sa akin, kung kailangan kong mawalan ng mga anak, mawawalan ako.” 15Dinala ng mga lalaki ang handog, ang dobleng pera, at si Benjamin. Pagkatapos ay bumaba sila sa Egipto at humarap kay Jose. 16Nang makita ni Jose na kasama nila si Benjamin, sinabi niya sa katiwala ng kaniyang sambahayan, “Dalhin mo ang mga lalaking ito sa bahay. Magpakatay ka ng hayop at maghanda ng pagkain; kasalo ko silang kakain sa tanghali.” 17Sinunod ng katiwala ang utos ni Jose at dinala ang magkakapatid sa bahay ni Jose. 18Labis na natakot ang mga lalaki nang dalhin sila sa bahay ni Jose. Sinabi nila sa kanilang sarili, “Tungkol ito sa perang lumitaw sa ating mga sako noong nakaraan. Dinala niya tayo rito upang daluhungin tayo, sunggaban, gawing mga alipin, at kunin ang ating mga asno.” 19Sa may pintuan ng bahay ay nilapitan nila ang katiwala ng sambahayan ni Jose at kinausap. 20“Ipagpaumanhin mo po, panginoon ko,” sabi nila. “Talagang bumaba na po kami rito noon, para lamang bumili ng pagkain. 21Nang marating namin ang aming panuluyan nang gabing iyon at buksan ang aming mga sako, naroon ang pera ng bawat isa sa ibabaw ng kaniyang sako, buo ang timbang nito. Narito po; ibinabalik namin ito. 22May dala rin po kaming ibang pera upang ipambayad sa pagkain ngayon. Hindi po namin alam kung sino ang nagbalik ng aming pera sa aming mga sako.” 23“Mabuti ang lahat,” sagot niya. “Huwag kayong matakot. Ang inyong Diyos, ang Diyos ng inyong ama, ang naglagay ng kayamanan sa inyong mga sako para sa inyo. Natanggap ko ang inyong pera.” At inilabas niya si Simeon upang makasama nila. 24Pinapasok sila ng katiwala sa bahay ni Jose. Nagdala siya ng tubig upang makapaghugas sila ng kanilang mga paa, at binigyan niya ng pagkain ang kanilang mga asno. 25Pagkatapos ay inihanda nila ang kanilang handog para sa pagdating ni Jose sa tanghali, sapagkat sinabihan sila na doon sila kakain. 26Umuwi si Jose, at ipinasok nila sa bahay ang dala nilang handog at iniharap sa kaniya, at yumukod sila hanggang lupa. 27Kinumusta sila ni Jose. “At ang inyong ama, ang matandang binanggit ninyo,” sabi niya, “mabuti ba siya? Buhay pa ba siya?” 28“Mabuti po ang iyong lingkod na aming ama,” sagot nila. “Buhay pa po siya.” At iniyuko nila ang kanilang mga ulo at nagpatirapa. 29Pagkatapos ay tumingin si Jose at nakita si Benjamin, ang kaniyang kapatid na anak ng sarili niyang ina. “Ito ba ang bunsong kapatid na binanggit ninyo sa akin?” tanong niya. At sinabi niya, “Pagpalain ka nawa ng Diyos, anak ko.” 30Kinailangang umalis agad ni Jose; labis na naantig ang kaniyang puso para sa kaniyang kapatid kaya halos maiyak na siya. Pumasok siya sa isang silid, at doon ay umiyak siya. 31Pagkatapos ay naghilamos siya at lumabas muli. Pinipigil ang kaniyang damdamin, nag-utos siya: “Ipasok na ninyo ang pagkain.” 32Inihain ang pagkain para kay Jose nang hiwalay, para sa magkakapatid nang hiwalay, at para sa mga Egipciong kasalo niya nang hiwalay. Hindi nakikisalo ang mga Egipcio sa mga Hebreo, sapagkat itinuturing nila itong kasuklam-suklam. 33Pinaupo sila sa harap niya, ang panganay sa lugar na ibinigay ng kaniyang karapatan bilang panganay at ang bunso sa lugar na angkop sa kaniyang pagkabata, at namanghang nagtinginan ang mga lalaki sa isa’t isa. 34Ipinadala sa kanila ang mga pagkain mula sa nakahain sa harap ni Jose, at limang ulit na mas marami ang kay Benjamin kaysa sa sinuman sa iba. Uminom sila kasama niya hanggang sa sila ay nagsaya.

Mga kaugnay na talata
  1. 1 Genesis 12:10
  2. 3 Genesis 44:23, Genesis 43:5
  3. 7 Genesis 43:3
  4. 8 Genesis 42:2, Deuteronomio 33:6
  5. 9 Genesis 42:37, Genesis 44:32–33
  6. 10 Genesis 19:16
  7. 11 Genesis 37:25, Jeremias 8:22
  8. 12 Genesis 42:25, Genesis 42:35
  9. 14 Ester 4:16, Genesis 17:1
  10. 16 Genesis 44:1, Genesis 43:19
  11. 18 Genesis 42:35
  12. 20 Genesis 42:3, Genesis 42:10
  13. 21 Genesis 43:12
  14. 23 Genesis 42:24, Juan 14:27
  15. 24 Genesis 18:4, Genesis 24:32
  16. 25 Genesis 43:11
  17. 26 Genesis 42:6, Genesis 27:29
  18. 27 Genesis 42:13, Genesis 37:14
  19. 28 Genesis 37:7, Genesis 43:26
  20. 29 Genesis 42:13, Mga Bilang 6:25
  21. 30 Genesis 42:24, Jeremias 31:20
  22. 31 Genesis 45:1, 1 Pedro 3:10
  23. 32 Genesis 46:34, Exodo 8:26
  24. 34 Genesis 45:22, 1 Samuel 1:5

Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.