Genesis 1
Sa pasimula ay nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa. Sa loob ng anim na araw, sa pamamagitan ng kaniyang salita, ginawa niya ang liwanag, ang kalawakan, ang tuyong lupa, ang mga halaman, ang mga tanglaw sa langit at ang mga nilalang na may buhay. Nilikha ng Diyos ang tao ayon sa sarili niyang larawan, lalaki at babae, pinagpala sila, at nakita niyang napakabuti ng lahat.
Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.
Nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa
1Sa pasimula ay nilikha ng Diyos ang kalangitan at ang lupa.a 2Ang lupa ay walang anyo at walang laman. Nakalatag ang kadiliman sa ibabaw ng kalaliman, habang umaali-aligid ang Espiritu ng Diyos sa ibabaw ng tubig.b 3Sinabi ng Diyos, “Magkaroon ng liwanag,” at nagkaroon ng liwanag. 4Nakita ng Diyos na mabuti ang liwanag, at inihiwalay ng Diyos ang liwanag sa kadiliman. 5Pinangalanan ng Diyos na Araw ang liwanag, at pinangalanan Niyang Gabi ang kadiliman. Dumating ang gabi, at saka ang umaga: ang unang araw.
6Sinabi ng Diyos, “Magkaroon ng kalawakan sa gitna ng tubig, upang ihiwalay ang tubig sa tubig.” 7Kaya ginawa ng Diyos ang kalawakan at inihiwalay ang tubig sa ilalim nito sa tubig sa ibabaw nito. At ganoon nga ang nangyari.c 8Pinangalanan ng Diyos na Langit ang kalawakan. Dumating ang gabi, at saka ang umaga: ang ikalawang araw.d
9Pagkatapos ay sinabi ng Diyos, “Magtipon ang tubig sa ilalim ng langit sa isang lugar, at makita ang tuyong lupa.” At ganoon nga ang nangyari.e 10Pinangalanan ng Diyos na Lupa ang tuyong lupa, at pinangalanan Niyang mga Dagat ang tubig na nagtipon. At nakita ng Diyos na iyon ay mabuti. 11Pagkatapos ay sinabi ng Diyos, “Magsibol ang lupa ng mga luntiang halaman: mga pananim na nagbibigay ng binhi, at mga punongkahoy sa lupa na namumunga ng bungang may binhi sa loob, bawat isa ayon sa uri nito.” At ganoon nga ang nangyari. 12Nagsibol ang lupa ng mga luntiang halaman: mga pananim na nagbibigay ng binhi, bawat isa ayon sa uri nito, at mga punongkahoy na namumunga ng bungang may binhi sa loob, bawat isa ayon sa uri nito. At nakita ng Diyos na iyon ay mabuti. 13Dumating ang gabi, at saka ang umaga: ang ikatlong araw.
14Pagkatapos ay sinabi ng Diyos, “Magkaroon ng mga tanglaw sa kalawakan ng langit upang ihiwalay ang araw sa gabi. Maging mga tanda sila na nagtatakda ng mga itinakdang panahon, ng mga araw at ng mga taon, 15at magliwanag sila sa kalawakan ng langit upang magbigay ng liwanag sa lupa.” At ganoon nga ang nangyari. 16Ginawa ng Diyos ang dalawang dakilang tanglaw, ang mas malaki upang mamahala sa araw at ang mas maliit upang mamahala sa gabi. Ginawa rin Niya ang mga bituin. 17Inilagay sila ng Diyos sa kalawakan ng langit upang magbigay ng liwanag sa lupa, 18upang mamahala sa araw at sa gabi, at upang ihiwalay ang liwanag sa kadiliman. At nakita ng Diyos na iyon ay mabuti. 19Dumating ang gabi, at saka ang umaga: ang ikaapat na araw.
20Pagkatapos ay sinabi ng Diyos, “Mapuno ang tubig ng napakaraming nilalang na may buhay, at lumipad ang mga ibon sa itaas ng lupa sa kalawakan ng langit.” 21Kaya nilikha ng Diyos ang malalaking nilalang sa dagat at ang bawat uri ng nilalang na may buhay na gumagalaw at dumaragsa sa tubig, at ang bawat uri ng ibong may pakpak. At nakita ng Diyos na iyon ay mabuti. 22Pinagpala sila ng Diyos, na sinasabi, “Magpalaanakin kayo at magpakarami, at punuin ninyo ang tubig ng mga dagat; at magpakarami ang mga ibon sa buong lupa.” 23Dumating ang gabi, at saka ang umaga: ang ikalimang araw.
Ang mga nilalang na may buhay at ang mga tao
24Pagkatapos ay sinabi ng Diyos, “Maglabas ang lupa ng mga nilalang na may buhay, bawat isa ayon sa uri nito: mga hayop na inaalagaan, mga nilalang na gumagapang sa lupa, at mga mailap na hayop, bawat isa ayon sa uri nito.” At ganoon nga ang nangyari. 25Ginawa ng Diyos ang mga mailap na hayop, bawat isa ayon sa uri nito, ang mga hayop na inaalagaan ayon sa kanilang uri, at ang bawat nilalang na gumagapang sa lupa ayon sa uri nito. At nakita ng Diyos na iyon ay mabuti. 26Pagkatapos ay sinabi ng Diyos, “Gawin Natin ang tao ayon sa Ating larawan, upang maging katulad Natin. Mamahala sila sa mga isda sa dagat at sa mga ibon sa langit, sa mga hayop na inaalagaan at sa buong lupa, at sa bawat nilalang na gumagapang sa lupa.”f 27Kaya nilikha ng Diyos ang tao ayon sa Kaniyang larawan. Ayon sa larawan ng Diyos ay nilikha Niya sila; lalaki at babae ay nilikha Niya sila. 28Pinagpala sila ng Diyos at sinabi sa kanila, “Magpalaanakin kayo at magpakarami. Punuin ninyo ang lupa at supilin ninyo ito. Mamahala kayo sa mga isda sa dagat, sa mga ibon sa langit, at sa bawat nilalang na may buhay na gumagapang sa lupa.” 29Sinabi ng Diyos, “Ito, ibinibigay ko sa inyo ang bawat pananim na nagbibigay ng binhi sa ibabaw ng buong lupa, at ang bawat punongkahoy na may binhi sa bunga nito. Magiging pagkain ninyo ang mga ito, 30at para sa bawat mailap na hayop, sa bawat ibon sa langit at sa bawat nilalang na gumagapang sa lupa, sa lahat ng may buhay, ang mga luntiang pananim ay magiging pagkain.” At ganoon nga ang nangyari. 31Tiningnan ng Diyos ang lahat ng Kaniyang ginawa, at talagang napakabuti nito. Dumating ang gabi, at saka ang umaga: ang ikaanim na araw.
Mga tala
- a1In the beginning: a statement that stands on its own and opens the account. O kaya: When God began to create the heavens and the earth (a time clause that leads into verse 2 or 3) (Hindi tiyak). Basahin ang artikulo: “In the beginning”: translating Genesis 1:1–2 →
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The word for beginning has no article, and the verse could be read as leading into what follows: “When God began to create the heavens and the earth, the earth was formless...”. The second account opens in a similar way (2:4: “in the day that the LORD God made...”). But the Masoretic accents mark a pause after the first word, so that it reads as complete in itself, and the Septuagint, the oldest translation, reads the verse as a main clause, as John 1:1 echoes it. Read either way, God is there and acting before anything else is described.
- b2the Spirit of God. O kaya: a wind from God; a mighty wind (Hindi tiyak). Basahin ang artikulo: Wind, breath and Spirit →
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The word means breath, wind or spirit. With “God” it could mean a very great wind, since Hebrew sometimes uses “of God” to mean “mighty”, and God sends a wind over the waters after the flood (8:1). But elsewhere “the spirit of God” is God’s own Spirit at work (Exodus 31:3; 1 Samuel 10:10), and the verb “hovering” (m5) suits a living presence better than a wind. Psalm 33:6 links God’s word and his breath in the making of the heavens.
- c7and it was so at the end of verse 7, as in the Hebrew text. Ibang mga manuskrito: and it was so at the end of verse 6 (Septuagint).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
Elsewhere in the chapter “and it was so” comes straight after God’s command. Here the Hebrew text places it after the report of what God made; the Greek Septuagint has it at the end of verse 6 instead, in the usual place. The Hebrew, the less expected order, is followed here.
- d8no “God saw that it was good” on the second day, as in the Hebrew text. Ibang mga manuskrito: And God saw that it was good (Septuagint).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Hebrew text has no verdict “good” on the second day; the Greek Septuagint adds it here, as on the other days. The Hebrew is followed. The work of separating the waters begun on day two is finished on day three, which has the verdict twice (verses 10 and 12).
- e9the Hebrew text has no report that the waters were gathered. Ibang mga manuskrito: a further sentence: and the water was gathered into its gatherings, and the dry land appeared (Septuagint).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
The Greek Septuagint adds a sentence telling how the waters were gathered and the dry land appeared, as the account does after other commands. The Hebrew text does not have it and is followed here.
- f26and over all the earth, as in the Hebrew text. Ibang mga manuskrito: and over all the wild animals of the earth (Syriac) (Hindi tiyak).
Kung bakit ganito ang pagkakabasa ng amin
In a list of animals “all the earth” stands out, and the Syriac translation reads “all the wild animals of the earth”, which matches verses 24-25 and may be what was first written. The Hebrew text and the Septuagint have “all the earth”, which is followed here.
Mga kaugnay na talata
- 1 Juan 1:1–3, Mga Hebreo 11:3
- 2 Jeremias 4:23, Awit 104:30
- 3 2 Mga Taga-Corinto 4:6, Juan 1:5
- 4 Genesis 1:18, Mangangaral 2:13
- 5 Awit 74:16, Isaias 45:7
- 6 Job 26:7–8, Job 37:18
- 7 Awit 148:4, Mga Kawikaan 8:28–29
- 9 2 Pedro 3:5, Jonas 1:9
- 11 Awit 104:14–17, Mga Hebreo 6:7
- 12 Marcos 4:28, Isaias 55:10–11
- 14 Deuteronomio 4:19, Awit 104:19–20
- 16 Awit 136:7–9, Deuteronomio 4:19
- 17 Awit 8:3, Awit 8:1
- 18 Jeremias 31:35
- 20 Awit 104:24–25, Genesis 2:19
- 21 Awit 104:24–26, Genesis 1:25
- 22 Genesis 8:17, Genesis 1:28
- 24 Awit 50:9–10, Genesis 6:20
- 25 Jeremias 27:5, Job 12:8–10
- 26 Mga Taga-Colosas 3:10, Mga Taga-Efeso 4:24
- 27 Mateo 19:4, Mga Taga-Efeso 2:10
- 28 Genesis 9:1, Genesis 9:7
- 29 Genesis 9:3, Awit 145:15–16
- 30 Awit 104:14, Awit 145:15–16
- 31 1 Timoteo 4:4, Awit 104:24
Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.
Mga pahina ng talata: Genesis 1:1 Genesis 1:3 Genesis 1:27 Genesis 1:31