Genesis 42
Pinapunta ni Jacob sa Egipto ang kaniyang mga anak upang bumili ng butil, at nakilala sila ni Jose, bagaman hindi nila siya nakilala. Pinagbintangan niya silang mga espiya at ibinilanggo si Simeon hanggang sa dalhin nila si Benjamin.
Isinalin mula sa Hebreo ng Westminster Leningrad Codex. Pumili ng talata para makita kung bakit ganito ang pagkakasalin nito. Pindutin ang maliit na titik para basahin ang talababa nito.
Bumaba sa Egipto ang mga kapatid ni Jose
1Nalaman ni Jacob na may mabibiling butil sa Egipto, at tinanong niya ang kaniyang mga anak, “Bakit nagtitinginan lamang kayo?” 2Sinabi niya, “Nabalitaan kong may butil sa Egipto. Bumaba kayo roon at bilhan ninyo tayo ng butil, upang manatili tayong buhay at hindi mamatay.” 3Umalis ang sampu sa mga kapatid ni Jose pababa sa Egipto upang bumili ng butil. 4Ngunit pinanatili ni Jacob sa bahay si Benjamin, ang kapatid ni Jose, at hindi pinasama sa iba, dahil natatakot siyang baka may mangyaring masama rito. 5Dumating ang mga anak ni Israel upang bumili ng butil kasama ng lahat ng iba pang dumarating, sapagkat umabot na ang taggutom sa lupain ng Canaan. 6Si Jose ang may kapangyarihan sa buong bansa, at siya ang namamahala sa pagbibili ng butil sa lahat ng tao roon. Pumasok ang mga kapatid ni Jose at yumukod nang mababa sa harap niya, nakasubsob ang kanilang mukha sa lupa. 7Nakilala agad ni Jose ang kaniyang mga kapatid nang makita niya sila, ngunit itinuring niya silang mga dayuhan at kinausap nang mabagsik. “Saan kayo nanggaling?” tanong niya. “Galing po kami sa Canaan upang bumili ng pagkain,” sagot nila. 8Nakilala ni Jose ang kaniyang mga kapatid, ngunit wala silang kaalam-alam kung sino siya. 9Naalala ni Jose ang mga panaginip na napanaginipan niya tungkol sa kanila. “Mga espiya kayo,” sabi niya sa kanila. “Naparito kayo upang hanapin ang mahihinang bahagi ng depensa ng aming bansa.” 10“Hindi po, panginoon ko,” tutol nila. “Naparito ang iyong mga lingkod para lamang sa pagkain. 11Magkakapatid po kaming lahat, mga anak ng iisang ama, at mga tapat kaming tao. Hindi po espiya ang iyong mga lingkod.” 12“Hindi totoo iyan,” sabi niya sa kanila. “Naparito kayo upang tiktikan kung saan walang bantay ang lupain.” 13Sumagot sila, “Labindalawa po kami, ang iyong mga lingkod, lahat magkakapatid, mga anak ng iisang lalaki sa lupain ng Canaan. Ang bunso ay nasa bahay kasama ng aming ama sa ngayon, at ang isa naming kapatid ay wala na.” 14“Iyon mismo ang sinabi ko,” sabi ni Jose sa kanila. “Mga espiya kayo. 15Ganito ko kayo susubukin. Isinusumpa ko sa buhay ni Faraon na hindi kayo makaaalis dito hangga’t hindi dumarating ang inyong bunsong kapatid. 16Pumili kayo ng isa sa inyo na uuwi at magdadala rito ng inyong kapatid, at ang iba ay mananatiling nakakulong. Sa gayon ay malalaman natin kung may katotohanan ang inyong sinasabi. Kung wala, isinusumpa ko sa buhay ni Faraon, mga espiya kayo!” 17Pagkatapos ay ikinulong niya silang lahat nang sama-sama sa loob ng tatlong araw. 18Sa ikatlong araw ay sinabi sa kanila ni Jose, “May takot ako sa Diyos, kaya kung gagawin ninyo ang sinasabi ko, mabubuhay kayo. 19Kung tapat kayo gaya ng inyong sinasabi, hayaang manatiling nakakulong ang isa sa inyong mga kapatid sa lugar na pinagkulungan sa inyo, at ang iba ay maaaring humayo at magdala ng butil pauwi upang pakainin ang inyong nagugutom na mga pamilya. 20Pagkatapos ay dalhin ninyo sa akin ang inyong bunsong kapatid. Sa gayon ay mapatutunayang totoo ang inyong sinabi, at hindi kayo mamamatay.” At pumayag sila rito. 21Sinabi nila sa isa’t isa, “Talagang may sala tayo sa ginawa natin sa ating kapatid. Nakita natin ang kaniyang paghihirap nang magmakaawa siya sa atin, ngunit tumanggi tayong makinig. Ngayon ay sa atin naman dumating ang ganitong paghihirap.” 22Sumabat si Ruben, “Hindi ba sinabi ko sa inyo na huwag ninyong saktan ang bata? Ayaw ninyong makinig. At ngayon ay sinisingil na sa atin ang kaniyang dugo.” 23Wala silang kaalam-alam na naiintindihan sila ni Jose, sapagkat nakikipag-usap siya sa kanila sa pamamagitan ng isang tagapagsalin. 24Lumayo si Jose sa kanila at umiyak. Nang bumalik siya, nakipag-usap siya ulit sa kanila, pagkatapos ay pinili si Simeon at ipinagapos sa mismong harapan nila. 25Inutusan ni Jose ang kaniyang mga tauhan na punuin ng butil ang mga sisidlan ng magkakapatid, ibalik nang palihim ang pera ng bawat isa sa kaniyang sako, at bigyan sila ng baon sa daan. Ginawa nila ang lahat ng ito para sa kanila. 26Ikinarga nila ang butil sa kanilang mga asno at umalis. 27Nang huminto sila upang magpalipas ng gabi, binuksan ng isa sa kanila ang kaniyang sako upang pakainin ang kaniyang asno, at nakita niya ang kaniyang pera sa ibabaw ng sako. 28Tinawag niya ang kaniyang mga kapatid, “May nagbalik ng aking pera! Tingnan ninyo, narito sa aking sako!” Nanlumo sila. Nagbaling sila sa isa’t isa, nanginginig, at nagtanong, “Ano ang ginawa sa atin ng Diyos?” 29Pagbalik nila sa kanilang amang si Jacob sa lupain ng Canaan, isinalaysay nila sa kaniya ang lahat ng nangyari sa kanila. 30“Mabagsik po sa amin ang lalaking namamahala sa bansang iyon. Pinagbintangan niya kaming naparoon upang tiktikan ang lupain. 31Sinabi namin sa kaniya, ‘Mga tapat po kami. Hindi kami espiya. 32Labindalawa po kaming magkakapatid, mga anak ng iisang ama. Ang isa ay wala na, at ang bunso ay nasa bahay kasama ng aming ama sa Canaan sa ngayon.’ 33Pagkatapos ay sinabi sa amin ng lalaki, ang namamahala sa lupain, ‘Ganito ko malalaman na tapat kayo. Iiwan dito sa akin ang isa sa inyong mga kapatid; ang iba sa inyo ay kumuha ng kailangan ng inyong nagugutom na mga pamilya at humayo. 34At dalhin ninyo sa akin ang inyong bunsong kapatid; sa gayon ay makatitiyak ako na mga tapat kayo at hindi espiya. Ibabalik ko sa inyo ang inyong kapatid, at malaya kayong makapaglilibot sa bansa at makapagnenegosyo.’” 35Pagkatapos ay sinimulan nilang alisan ng laman ang kanilang mga sako, at sa sako ng bawat isa ay naroon ang kaniyang supot ng pera. Nang makita nila at ng kanilang ama ang mga supot, natakot sila. 36Sinabi sa kanila ng kanilang amang si Jacob, “Inuubos ninyo ang aking mga anak! Wala na si Jose, wala na si Simeon, at ngayon ay kukunin pa ninyo sa akin si Benjamin. Ako ang pinapasan ng lahat ng ito!” 37Sinabi ni Ruben sa kaniyang ama, “Kung hindi ko siya maiuwi sa iyo, maaari mo pong patayin ang sarili kong dalawang anak. Ipagkatiwala mo po siya sa akin, at titiyakin kong makababalik siya sa iyo.” 38Ngunit sinabi ni Jacob, “Hindi bababa ang aking anak na kasama ninyo. Patay na ang kaniyang kapatid, at siya na lamang ang natitira. Kung may mangyaring masama sa kaniya sa inyong paglalakbay, ibababa ninyo ako, na may uban na, sa Sheol nang may dalamhati.”
Mga kaugnay na talata
- 1 Mga Gawa 7:12, Josue 7:10
- 2 Genesis 43:8
- 4 Genesis 42:38
- 5 Genesis 12:10, Genesis 41:57
- 7 Genesis 42:30
- 9 Genesis 37:5–9, Exodo 32:35
- 10 Genesis 37:8
- 11 Genesis 42:19
- 13 Genesis 37:30, Genesis 42:32
- 15 1 Samuel 17:55
- 16 Genesis 42:11
- 17 Genesis 40:4, Genesis 40:7
- 18 Levitico 25:43, Nehemias 5:15
- 20 Genesis 42:34, Genesis 43:5
- 21 Oseas 5:15, Genesis 37:23–28
- 22 1 Mga Hari 2:32, 2 Cronica 24:22
- 24 Genesis 43:30
- 25 1 Pedro 3:9
- 27 Exodo 4:24
- 30 Genesis 42:7
- 33 Genesis 42:19–20, Genesis 42:15
- 34 Genesis 34:10, Genesis 34:21
- 35 Genesis 43:21
- 36 Genesis 43:14, 1 Samuel 27:1
- 37 Genesis 46:9, Mikas 6:7
- 38 Genesis 37:35, Genesis 37:33
Mula sa OpenBible.info (CC BY), pinili ayon sa boto ng mga mambabasa nito. Hindi bahagi ng salin.